Τριχόπτωση σε άνδρες και γυναίκες : αίτια και φυσική θεραπεία με την ομοιοπαθητική

Η τριχόπτωση είναι η απώλεια τριχών, που διαπιστώνεται είτε από τον αριθμό των τριχών που στη χτένα (δε φαίνεται στον καθρέφτη) είτε σαν φαλάκρα - υπερβολική απώλεια μαλλιών από το δέρμα της κεφαλής. Η τριχόπτωση μπορεί να είναι αποτέλεσμα κληρονομικότητας, μπορεί να είναι παρενέργεια ορισμένων φάρμακων ή να οφείλεται  σε υποκείμενη πάθηση. Ο ιατρικός όρος για την τριχόπτωση είναι αλωπεκία.
Όπως και στους άνδρες έτσι και στις γυναίκες η τριχόπτωση εμφανίζεται σταδιακά σε τρία επίπεδα: Στο πρώτο επίπεδο οι τρίχες λεπταίνουν και συρρικνώνονται με αποτέλεσμα να αραιώνουν τα μαλλιά στο επάνω μέρος του τριχωτού της κεφαλής. Σε δεύτερο επίπεδο υπάρχει απώλεια τριχοφυΐας στο επάνω μέρος του τριχωτού και εμφανής μείωση της πυκνότητας των μαλλιών. Στο τρίτο στάδιο το επάνω μέρος του τριχωτού απογυμνώνεται εντελώς. Σημαντικό είναι να γνωρίζει κανείς ότι η καθημερινή απώλεια 50-100 τριχών, ιδιαίτερα τους ανοιξιάτικους και φθινοπωρινούς μήνες, θεωρείται φυσιολογική. 
Η πιο συχνή αιτία για τη δημιουργία ανδρικής τριχόπτωσης είναι η κληρονομικότητα, που σε συνδυασμό με τη δράση των ανδρογόνων και την ηλικιακή ωρίμανση οδηγεί σε  Ανδρογενετική Αλωπεκία.
          Σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο, η τριχόπτωση ενδέχεται να οφείλεται σε κάποιο από τα ακόλουθα αίτια: Παθήσεις του τριχωτού, οξείες, εμπύρετες καταστάσεις, έντονη συναισθηματική φόρτιση ή στρες-ψυχολογικό, διατροφική ανεπάρκεια πρωτεΐνης, βιταμινών, ιχνοστοιχείων και μετάλλων-κυρίως σιδήρου, δυσλειτουργίες θυρεοειδούς (υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός), διάφορες παθήσεις (διαβήτης, δερματολογικές ασθένειες), χρόνιες ασθένειες, χημειοθεραπεία, θεραπεία με ακτινοβολίες, φαρμακευτικές αγωγές (αντικαταθλιπτικά, αντιφλεγμονώδη, στεροειδή αναβολικά, κατά της χοληστερίνης, για ρύθμιση πίεσης, διουρητικά, αντιθρομβωτικά κ.ά), τραυματισμοί.
Τα αίτια της γυναικείας τριχόπτωσης είναι αμέτρητα, όμως βασικότερος παράγοντας που σχετίζεται με αυτήν είναι οι ορμονικές διαταραχές ή γενικώς οι μεταβολές στα επίπεδα των ορμονών. Τριχόπτωση, λοιπόν, μπορεί να εμφανίσει μία γυναίκα κατά την εγκυμοσύνη, κατά τη λοχεία ή κατά την εμμηνόπαυση, ενώ γυναίκες που  πάσχουν από πολυκυστικές ωοθήκες μπορεί επίσης να παρατηρούν απώλεια μαλλιών.

Είδη τριχόπτωσης

Διάχυτη αλωπεκία: απώλεια μαλλιών από όλο το κεφάλι. Χάνουμε συνήθως περίπου 100 τρίχες την ημέρα, αλλά μερικές φορές η απώλεια αυξάνεται λόγω στρες, ασθένειας, φαρμακευτικής αγωγής ή ορμονών. Τα μαλλιά μεγαλώνουν ξανά, κατά κανόνα σε διάστημα έξι μηνών.
Ανδρογενετική αλωπεκία: στις γυναίκες, οι τρίχες λεπταίνουν γενικά στη μετωπιαία χώρα, ακριβώς πίσω από τη γραμμή των μαλλιών, αλλά παραμένουν χοντρές στο πίσω μέρος. Ένα ένζυμο προκαλεί τη μετατροπή της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης σε μια άλλη ορμόνη, τη διυδροτεστοστερόνη (DHT), που οδηγεί τους θύλακες των τριχών να παράγουν πιο λεπτή τρίχα μέχρι να σταματήσουν να λειτουργούν.
Γυροειδής αλωπεκία: αυτοάνοση ασθένεια, που επηρεάζει μέχρι και το 2% του πληθυσμού. Εκδηλώνεται συνήθως με κυκλικές βλάβες και μπορεί να οδηγήσει σε συνολική φαλάκρα. Σε πολλές περιπτώσεις, τα μαλλιά επανεκφύονται.
Ένα πλήρες ατομικό ιατρικό ιστορικό, το οικογενειακό ιστορικό και η κλινική εξέταση μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση. Η μορφή και ο ρυθμός απώλειας των μαλλιών, η εμφάνιση των τριχών (για παράδειγμα, αν οι τρίχες έχουν κοπεί) και άλλα συνοδά συμπτώματα βοηθούν στη διάγνωση. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζονται ειδικές εξετάσεις για την διερεύνηση ειδικών νοσημάτων όπως εξετάσεις αίματος και βιοψία δέρματος.
Τα σημαντικότερα ομοιοπαθητικά φάρμακα, που συνταγογραφεί ο ομοιοπαθητικός-ιατρός είναι:
Acid Phos - τριχόπτωση από κεφάλι, φρύδια, βλεφαρίδες και γεννητικά όργανα. Οι ασθενείς έχουν βιώσει βαθιά το άγχος ή θλίψη.
Alumina - εκτεταμένη πτώση των μαλλιών σε όλο το σώμα.
Ammon Mur – τριχόπτωση κυρίως στα φρύδια.
Anacardium Orientale - νέοι που παραπονούνται για πονοκεφάλους, γαστρικό άλγος. Arsenicum album - μετωπιαία αλωπεκία.
Borax – το μαλλί είναι τραχύ και δε μπορεί να χτενιστεί ομαλά.
Lachesis - πτώση των μαλλιών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Medorrhinum - πτώση των μαλλιών με κνησμό του τριχωτού της κεφαλής.
Mercurius - πτώση των μαλλιών που οφείλεται σε σύφιλη.
Natrium Muriaticum – όταν υπάρχει σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, και πτώση των μαλλιών λόγω εγκυμοσύνης.
Nux Vomica - μετά από μακροχρόνια χρήση υπνωτικών και κατασταλτικών χαπιών.
Nitric acid - έντονη πτώση των μαλλιών, ειδικά στο πάνω μέρος του κεφαλιού.
Phosphorous – τριχόπτωση, που αφήνει μπαλώματα.
Sulphur -πολύ ατίθασα μαλλιά με κνησμό του τριχωτού της κεφαλής.
Staphysagria - εξάνθημα στο τριχωτό της κεφαλής.
Sepia - πτώση των μαλλιών κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης και της εγκυμοσύνης. Η απώλεια των μαλλιών συνοδεύεται πολύ συχνά από πονοκεφάλους ενώ συνήθως δεν  υπάρχει επιθυμία για σεξουαλική επαφή.
Selenium – αλωπεκία, που συνοδεύεται από ακμή στο πρόσωπο, κόπωση και αϋπνία.
Thallium Metallicum – φάρμακο κατάλληλο για τη θεραπεία της μερικής ή περιορισμένης απώλειας μαλλιών. 
Thuja - πτώση των μαλλιών αλλά και πιτυρίδα.
Ustilago  - αλωπεκία στις γυναίκες, σε συνδυασμό με βαριά εμμηνόρροια.
Άλλα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι: Pulsatilla, Rhus Tox, Vinca minor.


Συμπληρωματικά χορηγείται λοσιόν που περιέχει ελαϊκό οξύ, απιγενίνη, και ένα ειδικό βιταμινούχο πεπτίδιο. Η μακροπρόθεσμη και συστηματική χρήση της λοσιόν σε συνδυασμό με το αντίστοιχο σαμπουάν μειώνει την τριχόπτωση και βελτιώνει την όψη των μαλλιών. Η σωστή θεραπεία μπορεί να αποκαταστήσει ορισμένες από τις τρίχες, αν τα θυλάκια είναι ακόμα ζωντανά, αλλά αν έχουν «πεθάνει», τα μαλλιά δεν θα ξαναβγούν. Μπορούν όμως να διατηρηθούν τα υπάρχοντα.

Σημείωση: Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δεν συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια απο τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες απο την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε). Η θεραπεία γίνεται πάντα με την συμμετοχή του ομοιοπαθητικού ιατρού ο οποίος, θα προτείνει την δοσολογία και το πλέον κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου: Ομοιοπαθητική θεραπεία και Ορθομοριακή διατροφή

Η σπαστική κολίτιδα δεν είναι ένα σύνδρομο απειλητικό για τη ζωή του ασθενούς αλλά είναι ιδιαιτέρως ενοχλητική  και επηρεάζει κατά πολύ την ποιότητα ζωής του. Το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου(ΣΕΕ) ή αλλιώς σπαστική κολίτιδα είναι μια πολύ συχνή διαταραχή, αγνώστου παθογένειας, όπου πολλοί παράγοντες μπορούν να συμβάλλουν στην όξυνση της έντασης των συμπτωμάτων. Πάνω από το 20% του γενικού πληθυσμού εμφανίζει τα συμπτώματα του ΣΕΕ που είναι κοιλιακό άλγος (το οποίο συνήθως υποχωρεί με την κένωση), φούσκωμα και αέρια (ιδιαίτερα μετά το φαγητό). Τα άτομα αυτά μπορεί να υποφέρουν από δυσκοιλιότητα, διάρροια ή εναλλαγή αυτών. Εμφανίζεται σε νεαρά άτομα ηλικίας 20-40 ετών. Οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες έχουν τριπλάσιες πιθανότητες εμφάνισης της διαταραχής. Όπως και στις περισσότερες παθήσεις του πεπτικού συστήματος, έτσι και στο ΣΕΕ κάθε άτομο έχει συγκεκριμένη ανεκτικότητα σε συγκεκριμένες τροφές γι αυτό το λόγο θα πρέπει ο καθένας να εντοπίσει ποια είναι τα τρόφιμα εκείνα που τον ενοχλούν.
          Η Ομοιοπαθητική Ιατρική, έχει σα βασική αρχή της τη χορήγηση υπερ-αραιωμένων φυσικών διαλυμάτων που έχουν σα στόχο την ανοσο-διέγερση και ανοσο-τροποποίηση της άμυνας του ανθρώπινου οργανισμού. Δε στοχεύει στην καταστολή του συμπτώματος, στοχεύει στην ίαση του ασθενούς και όχι μόνο στην καταστολή των συμπτωμάτων της ασθένειας.
Argentum nitricum : ο ασθενής νιώθει φούσκωμα, γουργουρητό, ναυτία, ενώ έχει έντονη πρασινωπή διάρροια μετά από κατάποση νερού.
Asafoetida- αισθάνεται φουσκωμένη την κοιλιά, είναι δυσκοίλια.
Colocynthis – οι πόνοι διπλώνουν την ασθενή, πονά στην πλάτη, στο πόδι.
Lilium tigrinum – υπάρχουν αιμορροΐδες.
Lycopodium – υπάρχουν χρόνιες πεπτικές διαταραχές και προβλήματα στο έντερο, λαχτάρα για γλυκά και για ζεστά ροφήματα.
Natrum carbonicum – προβλήματα δυσπεψίας , καούρα.
Nux vomica – έντονοι κοιλιακοί πόνοι, οι ασθενείς θέλουν να τρώνε πικάντικα τρόφιμα, τους αρέσει το αλκοόλ, το τσιγάρο, ο καφές.
Podophyllum – διάρροια με έντονη μυρωδιά, τα συμπτώματα χειροτερεύουν νωρίς το πρωί, αισθάνεται αδυναμία με τάση λιποθυμίας και πονοκέφαλο.
Sulphur -  φαγούρα, κάψιμο , και έντονος ερεθισμός στο ορθό.
          Συμπληρώματα διατροφής τα οποία βελτιώνουν την ποιότητα ζωής του ασθενούς είναι η Aloe vera, ένα τονωτικό για το ανοσοποιητικό σύστημα, ισχυρό αντιφλεγμονώδες και αναλγητικό. Μια θεραπευτική αγωγή με καθημερινή λήψη χυμού Aloe vera μαζί με πρωτόγαλα (colostrum) και προβιοτικά έχει αποδειχθεί ότι επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα στο ανθρώπινο σώμα.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Κάθε ασθενής μεγαλύτερος των 50 ετών πρέπει να υποβάλλεται σε κολονοσκόπηση για την πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου.
Οι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δε συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς τη συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια από τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας από 1/1/1994 που ακολούθησε).

Τα ορθομοριακά προϊόντα πρέπει να λαμβάνονται ΜΟΝΟ με συμβουλή ιατρού (δοσολογία και διάρκεια χρήσης). Τα ορθομοριακά διατροφικά συμπληρώματα χρειάζονται χρόνο για να οδηγήσουν σε αποτελέσματα. Έτσι, ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από πέντε μήνες ώστε να δράσουν προληπτικά και θεραπευτικά.

Πως αντιμετωπίζουμε τους καλόγηρους (δοθιήνωση) με την ομοιοπαθητική θεραπεία.

Πολύ συχνά στην ομοιοπαθητική καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε περιστατικά με χρόνια υποτροπιάζουσα δοθιήνωση (επώδυνους συνήθως καλόγερους, που εμφανίζονται συχνά). Οι ασθενείς αυτοί συνήθως έχουν χρησιμοποιήσει επανειλημμένως αντιβιοτικά χωρίς αποτέλεσμα, αφού ανακουφίζονται για λίγο και το πρόβλημα σύντομα επανεμφανίζεται.
Ομοιοπαθητικά φάρμακα, που συνιστώνται για τις περιπτώσεις αυτές είναι:
-Silica-όταν η φλεγμονή παραμένει στο σημείο για μέρες χωρίς να παρουσιάζεται ύφεση των συμπτωμάτων.
-Calcarea sulfurica-όταν υπάρχει έντονη και διαρκής πυόρροια (ροή πύου).
-Hepar sulfur-όταν η όλη κατάσταση συνοδεύεται από έντονο πόνο.
          Επιπρόσθετα χρησιμοποιούνται και διαλύματα με ομοιοπαθητικά σκευάσματα ανάλογα με τις ανάγκες.
          Για παράδειγμα το διάλυμα με Arnica Montana, τονώνει τα τοιχώματα των αγγείων του δέρματος, ανανεώνει την επιδερμίδα, διεγείρει την ιστική αναπνοή και την κατανάλωση οξυγόνου από τα επιδερμιδικά κύτταρα. Το διάλυμα με Thuja χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση του ανοσολογικού μηχανισμού του δέρματος και την ενίσχυση της αντίστασης σε παθογόνους μικροοργανισμούς. Επιπρόσθετα βελτιώνει τη χροιά αλλά και την ελαστικότητα του δέρματος. Τέλος το διάλυμα με Aesculus ενδείκνυται για τη διατήρηση του ισοζυγίου των ηλεκτρολυτών καθώς επίσης και για την ελαχιστοποίηση του φαινομένου της φλεβικής στάσης στο δέρμα.
          Εκτός από τα προαναφερθέντα ομοιοπαθητικά φάρμακα, θα πρέπει να τονίσουμε πως είναι απολύτως απαραίτητο να διατηρούμε το δέρμα μας καθαρό, προκειμένου να απομακρύνονται οι ρύποι, τα νεκρά κύτταρα, ο ιδρώτας και το σμήγμα, που απεκκρίνεται καθημερινά από τους σμηγματογόνους αδένες.
          Μπορούμε εναλλακτικά να χρησιμοποιήσουμε προϊόντα περιποίησης  από σκόνη ασημιού και ψευδάργυρο που έχουν αντιβακτηριδιακή, αντιφλεγμονώδη δράση, αλλά και κρέμα με υψηλή συμπύκνωση με Aloe vera και πρόπολη.
          Απαραίτητη είναι η ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενή αφού η μόλυνση ευνοείται από γενική εξασθένηση του οργανισμού, κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η χορήγηση Colostrum (πρωτόγαλα) δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα.

Σημείωση: Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δεν συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια απο τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες απο την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε). Η θεραπεία γίνεται πάντα με την συμμετοχή του ομοιοπαθητικού ιατρού ο οποίος, θα προτείνει την δοσολογία και το πλέον κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο.
Τα ορθομοριακά διατροφικά συμπληρώματα χρειάζονται χρόνο για να φέρουν αποτελέσματα. Έτσι, ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από πέντε μήνες για να δράσουν προληπτικά και θεραπευτικά.



Λοιμώξεις του ουροποιητικού: Ομοιοπαθητική θεραπεία και Ορθομοριακή διατροφή


​Το ουροποιητικό σύστημα αποτελείται από τα νεφρά και τους ουρητήρες που αποτελούν το ανώτερο ουροποιητικό σύστημα, καθώς και την ουροδόχο κύστη και την ουρήθρα, το κατώτερο  ουροποιητικό σύστημα.  Πάνω στα νεφρά, που έχουν σχήμα φασολιού, κάθονται τα επινεφρίδια, τα οποία είναι ενδοκρινείς αδένες, παράγουν ορμόνες και δεν ανήκουν στο ουροποιητικό σύστημα. Άλλα όργανα, που βρίσκονται κοντά στην ουροδόχο κύστη και εμπλέκονται στις διαταραχές της ούρησης είναι τα όργανα του γεννητικού συστήματος. Στη γυναίκα, ο κόλπος βρίσκεται πίσω από την ουρήθρα και την κύστη, ενώ η μήτρα αγκαλιάζει την κύστη από κάτω και πίσω.
​Με τον γενικό όρο ουρολοίμωξη εννοούμε την ύπαρξη βακτηρίων στα ούρα του ασθενούς.
Η μεγάλη πλειονότητα των ουρολοιμώξεων και στα δύο φύλα είναι αποτέλεσμα της αύξησης του αριθμού των μικροβίων που αποικίζουν το έξω στόμιο της ουρήθρας και της εγκατάστασής  τους στην κύστη.
Έτσι εξηγείται η μεγαλύτερη συχνότητα ουρολοιμώξεων στις γυναίκες. Από τους μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού εκείνος που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η ικανότητα της πλήρης κένωσης του ουροποιητικού. Η ύπαρξη αποφράξεως σε οποιοδήποτε σημείο του ουροποιητικού και από οποιοδήποτε λόγο είναι ο κύριος λόγος ατελούς κενώσεως του ουροποιητικού, που αποτελεί και το σπουδαιότερο προδιαθεσικό παράγοντα.
​Οι ουρολοιμώξεις διακρίνονται σε λοιμώξεις του ανώτερου ουροποιητικού και λοιμώξεις του κατώτερου ουροποιητικού. Οι λοιμώξεις του ανώτερου ουροποιητικού συστήματος μπορεί να είναι οξεία πυελονεφρίτιδα, χρόνια πυελονεφρίτιδα,ή ενδονεφρικό απόστημα. Οι λοιμώξεις του κατώτερου ουροποιητικού μπορεί να είναι κυστίτιδα, ουρηθρικό σύνδρομο (ή σύνδρομο δυσουρίας-πυουρίας).
Οι ουρολοιμώξεις είναι συχνότερες στις γυναίκες, καθώς η γυναικεία ουρήθρα είναι μικρή σε μήκος και ο κόλπος αποικίζεται από βακτήρια. Οι ουρολοιμώξεις στις γυναίκες εκτός από το γεγονός ότι εμφανίζονται συχνότερα στους άνδρες  σε αυτούς είναι και πιο ήπιες αφού στην πλειονότητά τους αφορούν το κατώτερο ουροποιητικό σύστημα. Εκδηλώνονται με διάφορα κλινικά σύνδρομα, όπως είναι η ασυμπτωματική βακτηριουρία, η οξεία κυστίτιδα, το ουρηθρικό σύνδρομο (ή όπως παλαιότερα αναφερόταν, το σύνδρομο «δυσουρίας-πυουρίας») και η οξεία πυελονεφρίτιδα.
Η οξεία κυστίτιδα έχει σαφή κλινική εικόνα και είναι αποτέλεσμα επιφανειακής βακτηριακής λοίμωξης της κύστης ή και της ουρήθρας από Escherichia coli, άλλα εντεροβακτηρίδια, Staphylococcus saprophytics ή στελέχη Enterococcus sp, και πιο σπάνια χλαμύδια ή ουρεόπλασμα. Τα αναφερθέντα μικρόβια είναι υπεύθυνα για το 90-95% των λοιμώξεων του κατώτερου ουροποιητικού σε ανοσοεπαρκείς ασθενείς.
​Η δυσουρία είναι το κύριο σύμπτωμα των λοιμώξεων του κατώτερου ουροποιητικού, και κατά κανόνα συνοδεύεται από συχνουρία, μικρή ποσότητα ούρων, νυκτουρία, ακράτεια.
Οι μικροοργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για τις ουρολοιμώξεις είναι:
Escherichia Coli, Staphylococcus saprophyticus -εμφανίζονται κυρίως το καλοκαίρι.
Σπανιότερα Klebsiella, Enterobacter spp-, Proteus, Enterococcus faecalis –εμφανίζονται συνήθως σε υποτροπές ουρολοιμώξεων ή νοσοκομειακών λοιμώξεων. Μύκητες (candida) εμφανίζονται σε ασθενείς, που φέρουν ουροκαθετήρα ή σε ανοσοκατεσταλμένους.
Οι παράγοντες κινδύνου για λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος είναι:
Ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, εμμηνόπαυση, διαβήτης, πέτρες στα νεφρά,
καθετήρας, μετά από ουρολογικές επεμβάσεις, ανοσοκαταστολή.
​Η διάγνωση της ουρολοίμωξης πραγματοποιείται με βάση τα συμπτώματα του ασθενούς και τα αποτελέσματα της γενικής εξέτασης ούρων. Το πιθανότερο είναι ο γιατρός να χορηγήσει αντιβίωση και να συστήσει λήψη άφθονων υγρών και παραγόντων που αλκαλοποιούν τα ούρα ώστε να απομακρυνθούν τα μικρόβια δια της φυσικής οδού.
Υπάρχουν δύο τύποι ομοιοπαθητικών φαρμάκων για λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος – φάρμακα για γρήγορη ανακούφιση των συμπτωμάτων και φάρμακα για την πρόληψη των υποτροπών .
Ομοιοπαθητικά σκευάσματα για γρήγορη ανακούφιση των λοιμώξεων του ουροποιητικού :
Arsenicum album - έντονη αίσθηση καύσου στην ουροδόχο κύστη και την ουρήθρα.
Cantharis - συνεχής ανάγκη για ούρηση νιώθει κάψιμο πριν, κατά και μετά την ούρηση.
Chimaphila umbellata – επώδυνη ούρηση.
Equisetum hiemale - άλγος στην κύστη.
Mercurius corrosivus - εξαιρετικά επώδυνη ούρηση, πυρετός και νυχτερινές εφιδρώσεις.
Sarsaparilla - έντονο κάψιμο μετά την ούρηση, πόνος στο δεξί νεφρό, λοιμώξεις του ουροποιητικού που προκαλούνται από πέτρες στα νεφρά.
Staphysagria - κυστίτιδα μετά τη συνουσία.
​Συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν εκχύλισμα κόκκινου τριφυλλιού, ασβεστίου, και βιταμινών Α, C, D δρουν συμπληρωματικά και προσφέρουν μια φυσική υποστήριξη σε λοιμώξεις του ουροποιητικού. Η Aloe vera είναι ευεργετική στις ουρολοιμώξεις ακόμα και αν αυτές είναι χρόνιες και ο συνδυασμός του με το colostrum (πρωτόγαλα) έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δεν συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια απο τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες απο την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε).
Το ειδικό διαιτολόγιο που προτείνεται συνιστάτε ΜΟΝΟ από τον ιατρό τα ορθομοριακά προϊόντα πρέπει να λαμβάνονται ΜΟΝΟ με συμβουλή ιατρού.
Τα ορθομοριακά διατροφικά συμπληρώματα χρειάζονται χρόνο για να φέρουν αποτελέσματα. Έτσι, ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από πέντε μήνες για να δράσουν προληπτικά και θεραπευτικά.

Δήγματα από έντομα και ζώα το καλοκαίρι: Προστασία με ομοιοπαθητική θεραπεία.

Το καλοκαίρι έφτασε και μαζί του σφήκες, μέλισσες, κουνούπια, αλλά και τσούχτρες, σκορπιοί και φίδια κάνουν την εμφάνισή τους.
Ορισμένα δήγματα ή τσιμπήματα προκαλούν λίγο περισσότερο φαγούρα ή πόνο και ελαφρύ πρήξιμο, που εξαφανίζεται μέσα σε μία με δύο μέρες ενώ κάποια είναι πιο οδυνηρά.
Συχνά εμφανίζονται συμπτώματα αλλεργικής αντίδρασης μέσα σε μερικά λεπτά από τη στιγμή του τσιμπήματος ή του δαγκώματος. Αν είστε ευαίσθητοι στο δηλητήριο εντόμων, σίγουρα θα παρουσιάσετε φαγούρα στα μάτια, όπως και γύρω από την περιοχή του δήγματος πόνο και πρήξιμο του λαιμού που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή.
Υπάρχουν πολλά ομοιοπαθητικά φάρμακα για την αντιμετώπιση δηγμάτων από έντομα και ζώα αλλά και αλλεργιών από αυτά τα τσιμπήματα. Εκτός από τα ομοιοπαθητικά σκευάσματα δεν θα πρέπει από κανένα κουτί πρώτων βοηθειών να λείπουν προϊόντα με Aloe Vera.
Για άμεση ανακούφιση από ερεθισμούς, καψίματα, κοψίματα, μικροτραύματα, φλεγμονές, τσιμπήματα εντόμων και ελαφρά εγκαύματα η Aloe Vera δροσίζει, καταπραΰνει και ενυδατώνει το δέρμα. Τα κατάλληλα σκευάσματα είναι αυτά που περιέχουν μεγάλη συγκέντρωση με Αλόη Βέρα (83%) και ένα μοναδικό συνδυασμό από 12 εκχυλίσματα φυτών, όπως θυμάρι, χαμομήλι, πικραλίδα, ευκάλυπτο, φασκομηλιά, τζίντζερ, βόραγο, πασιφλόρα, αχιλλέα, καθώς και πρόπολη και καλεντούλα. Καταπραΰνει άμεσα την ερεθισμένη και ιδιαίτερα ευαίσθητη επιδερμίδα.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να ενημερώνεται και να συμβουλεύεστε τον ομοιοπαθητικό ιατρό για τη δοσολογία του ομοιοπαθητικού φαρμάκου. Στην παραμικρή υποψία για αλλεργική αντίδραση ή δήγματα από δηλητηριώδη ζώα θα πρέπει ο ασθενής να οδηγείται άμεσα στο νοσοκομείο.
          Διαβάστε στη συνέχεια μερικές απλές οδηγίες που θα σας βοηθήσουν να τα αντιμετωπίσετε και να προστατέψετε τα παιδιά σας.

1) Μέλισσες - Σφήκες

          Οι μέλισσες διαφέρουν από τις σφήκες στο ότι όταν αυτές τσιμπούν, το κεντρί τους αποσπάται και παραμένει στο δέρμα με αποτέλεσμα το θάνατο του εντόμου.
Οι µέλισσες γενικά δεν είναι επιθετικές – σε αντίθεση µε τις σφήκες. Άμεσα συμπτώματα μετά το τσίμπημα είναι  πόνος, τοπικό οίδημα και ερύθημα στην περιοχή του τσιμπήματος με έντονο, συνοδό κνησμό. Μετά από κάθε δήγμα μέλισσας, βγάλτε αμέσως το κεντρί ξύνοντας ελαφρά µε το νύχι σας, µία κάρτα ή ένα μαχαίρι. Καθαρίζουμε την περιοχή του τσιμπήματος με σαπούνι και νερό ή αντισηπτικά. Τοποθετούμε κομπρέσες με κρύο νερό ή πάγο συνεχώς για να ελαττώσουμε την ένταση και τη διάρκεια του οιδήματος.
Στη συνέχεια μπορεί να είναι απαραίτητη η λήψη  αντιισταμινικών, κορτικοστεροειδών ή και αναλγητικών που μειώνουν τη φλεγμονώδη αντίδραση. Αν ο ασθενής  βρίσκεται σε κατάσταση σοκ χορηγείται  αδρεναλίνη σε ενέσιμη μορφή. Η καθυστέρηση στη χρήση της αδρεναλίνης μπορεί να είναι μοιραία. Παρόλα αυτά, είναι καλό είναι να χορηγείται σε Σταθμό Πρώτων Βοηθειών. Η αλλεργία είναι πολύ συχνή σε χώρες της Μεσογείου, λόγω του κλίματος και της συχνής ενασχόλησης  των κατοίκων με γεωργικές εργασίες, σπόρ, μετακινήσεις, χόμπι.
                                            
Ομοιοπαθητική Θεραπεία
          Αν στην περιοχή υπάρχει οίδημα, ερυθρότητα και ζέστη τα κατάλληλα ομοιοπαθητικά σκευάσματα είναι : Apis, Ferrum phos, Kali mur .
Η Aloe vera σε συμπύκνωμα δρα αποτελεσματικά σε τσιμπήματα εντόμων. Συνεργική δράση παρουσιάζει με τη βιταμίνη Ε και για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται συχνά για να ανακουφίσει το προσβληθέν δέρμα.


2) Κουνούπια

          Τα τσιμπήματα από τα κουνούπια μας δημιουργούν, έντονο κνησμό, ερυθρότητα στο σημείο και πολλές φορές η μόλυνση μπορεί να επεκταθεί και να γίνει επικίνδυνη για την υγεία μας. Το καλύτερο θα ήταν να τοποθετήσουμε λίγο πάγο πάνω στο σημείο και να εφαρμόσουμε κάποια κρέμα με
Aloe vera ( συχνά  χορηγούμε αντισταμινικά από το στόμα).  Προληπτικά γίνεται χρήση εντομοαπωθητικών (Αιθέριο έλαιο Κιτρονέλλας, ή Λεβάντα) κυρίως από άτομα που έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία. Προσπαθήστε να μην αφήνετε ακάλυπτα πολλά μέρη του σώματος κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αποτελεσματικός είναι επίσης και ο καθαρισμός της αποχέτευσης αλλά και όπου αλλού υπάρχει στάσιμο και μολυσμένο νερό.
Μετά το τσίμπημα από κουνούπι θα πρέπει να μην ξύνουμε την περιοχή του τσιμπήματος, και να βάλουμε μια κομπρέσα με ξυδόνερο, ενώ αν εμφανιστούν συμπτώματα όπως πυρετός, ζάλη, λιποθυμία τότε θα πρέπει να ζητήσουμε άμεση ιατρική βοήθεια.

Ομοιοπαθητική Θεραπεία

Ένα εξαιρετικό ομοιοπαθητικό φάρμακο για την πρόληψη των επιπλοκών από τσιμπήματα από τα κουνούπια είναι η Staphysagria.
Το Caladium Seguinum χρησιμοποιείται όταν υπάρχει έντονος κνησμός και κάψιμο στην περιοχή του τσιμπήματος.     

3) Σκορπιοί

          O σκορπιοί ζουν σε ξηρά κλίματα και τους συναντάμε κυρίως κάτω από πέτρες, μέσα στην άμμο και σε εσοχές κορμών, ανάμεσα από ξύλα, ακόμα και σε τοίχους ή σε περβάζια παραθύρων, μέσα σε παπούτσια, παντόφλες, ρούχα. Στο σημείο του δήγματος υπάρχει έντονος πόνος, οίδημα και αποχρωματισμός της περιοχής. Στη συνέχεια έχουμε ερυθρότητα, φλεγμονώδη αντίδραση και νέκρωση. Ακόμη πολλές φορές παρατηρείται μούδιασμα, ναυτία, πυρετός, δυσκολία στην ομιλία, κράμπες στο στομάχι, σπασμοί και σοκ.
          Στη χώρα μας δεν υπάρχουν θανατηφόροι σκορπιοί όμως μπορεί να επέλθει θάνατος αν προκληθεί αλλεργικό σοκ. Οι πρώτες βοήθειες στην αντιμετώπιση των γενικευμένων συμπτωμάτων περιλαμβάνουν κυρίως τη βασική υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών και τη χορήγηση του αντίστοιχου ορού, ο οποίος περιέχει αντισώματα που εξουδετερώνουν το δηλητήριο. Σε πιο απλές περιπτώσεις συνιστώνται κομπρέσες με κρύο νερό, πάγο, φυσιολογικό ορό και κρέμα με
Aloe vera. Χορηγούμε τοπική αναισθησία γύρω από την περιοχή του τσιμπήματος, για ανακούφιση από τον πόνο. Συνήθως για τους σκορπιούς χρησιμοποιούμε απωθητικά και λιγότερο σκευάσματα για την εξόντωσή τους.

Ομοιοπαθητική Θεραπεία

Το ομοιοπαθητικό σκεύασμα που δίνεται σε δήγμα από δηλητηριώδη έντομα ή ζώα είναι η
Lachesis

5) Φίδια

          Στην Ελλάδα η οχιά είναι το μόνο δηλητηριώδες φίδι. Το δηλητήριο είναι αρκετά τοξικό και μπορεί να προκαλέσει βλάβες τόσο στο νευρικό σύστημα όσο και αίμα.
Τα κύρια συμπτώματα μετά από ένα τσίμπημα οχιάς, είναι πόνος, τοπικό πρήξιμο και αλλαγή του χρώματος του δέρματος. Στα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνονται ναυτία, ίλιγγος και τάση λιποθυμίας. 
Αυτό που πρέπει να κάνετε εάν το παιδί σας το δαγκώσει φίδι είναι αρχικά να ξαπλώσετε το παιδί έτσι ώστε το σημείο του σώματος όπου έγινε το δάγκωμα να βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από την καρδιά. Μετά τοποθετήστε έναν επίδεσμο ή ένα κομμάτι ύφασμα περίπου 10 εκατοστά πάνω από το επίμαχο σημείο. Η χάραξη με ξυραφάκι ή μαχαίρι μέρους του δέρματος με στόχο την αιμορραγία και την απομάκρυνση του δηλητηρίου δε συνιστάται διότι μπορεί και να επιφέρει αντίθετο αποτέλεσμα, δηλαδή να διοχετευθεί μεγαλύτερη ποσότητα δηλητηρίου στο αίμα. Τα γενικά τοπικά μέτρα (πάγος, κρύες κομπρέσες, αλοιφή) πρέπει να εφαρμοστούν και σε αυτήν την περίπτωση ενώ ενδείκνυται η χορήγηση κάποιου παυσίπονου. Καλό είναι να επισκεφθείτε και το πλησιέστερο νοσοκομείο διότι ίσως απαιτηθεί η διενέργεια αντιοφικού ορού.
Ομοιοπαθητική Θεραπεία
          Στα δήγματα φιδιών μπορούμε να δώσουμε άμεσα Ledum, Lachesis, Ammonia carb, Cendron μέχρι ό ασθενής να φτάσει στο νοσοκομείο.

6) Μέδουσες (Τσούχτρες)

          Συνήθως τα συμπτώματα είναι τοπικά (πρήξιμο, κοκκίνισμα, φαγούρα κλπ.), αλλά ένα τσίμπημα μέδουσας είναι πιθανό να προκαλέσει ακόμα και αλλεργικό σοκ. Απαγορεύεται η τριβή της περιοχής ενώ ενδείκνυται πλύσιμο με οξικό οξύ ή ξύδι, με  διττανθρακικό νάτριο,ή με θερμό θαλασσινό νερό γιατί ελαττώνεται η δραστικότητα του δηλητηρίου. Ακολούθως συνιστάται κρέμα λιδοκαΐνης.
Μετά το τσίμπημα τσούχτρας παρατηρούνται διαφορετικές εκδηλώσεις όπως ρίγη, ναυτία, εμετός και σε ευαισθητοποιημένα άτομα εμφανίζεται σοκ και θάνατος. Στην περίπτωση που τα συμπτώματα δεν υποχωρούν, αλλά  χειροτερεύουν (π.χ. επεκτείνεται ο ερεθισμός, παρατηρείται δυσφορία ή δύσπνοια), χορηγούμε αδρεναλίνη. (Η χορήγηση αδρεναλίνης θα πρέπει να πραγματοποιείται μόνο από γιατρό).

Ομοιοπαθητική Θεραπεία
          Η Aloe vera υψηλής περιεκτικότητας σε συνδυασμό με εκχυλίσματα Καλέντουλας, Φασκόμηλου, Χαμομηλιού, Μυριόφυλλου ανακουφίζει την ερεθισμένη επιδερμίδα.
Όταν εμφανίζονται ενδείξεις σοκ και μέχρι να φτάσουμε στο νοσοκομείο μπορούμε να χορηγήσουμε Urtica urens.

7) Δράκαινες-Αχινοί

          Οι δράκαινες ζουν στο βυθό της θάλασσας καλύπτονται με άμμο, δεν ξεχωρίζουν εύκολα, είναι ακίνητες και έχουν δηλητήριο (νευροτοξίνες) στις κεραίες του άνω πτερυγίου τους. Στο σημείο ακριβώς που προβάλλει από την άμμο εμείς την πατάμε και ο πόνος είναι αφόρητος, μέχρι λιποθυμίας. Το δέρμα στο σημείο που μπήκαν οι κεραίες, κοκκινίζει και πρήζεται.
Συνήθως ύστερα από 48 – 72 ώρες ο πόνος και το πρήξιμο υποχωρούν. Το δηλητήριο της δράκαινας έχει ένα τύπο πρωτεΐνης που είναι ασταθής σε αυξημένη θερμοκρασία. Αυτό σημαίνει ότι η μόνη θεραπεία είναι να τεθεί το σκέλος που τραυματίστηκε σε πολύ ζεστό νερό, τόσο, ώστε να μην προκαλέσει στον ασθενή εγκαύματα. Σε έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μπορεί να διασπαστεί σε θερμοκρασίες άνω των 40 ° C.
          Όταν πατήσουμε αχινό θα πρέπει να βγούμε προσεκτικά στην παραλία, δίχως να περπατήσουμε με το πόδι που τον πατήσαμε. Τα σπασμένα αγκάθια του που θα έχουν καρφωθεί στην πατούσα μας, μπορεί με το περπάτημα να μπουν ακόμη περισσότερο μέσα.
Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να αλείψουμε την προσβεβλημένη περιοχή, με ελαιόλαδο ή με κάποια λιπαντική ουσία (βαζελίνη), για να μαλακώσει. Θα ανακουφιστούμε από τον πόνο εάν βουτήξουμε το πόδι μας σε μια λεκάνη με ζεστό νερό. Στη συνέχεια και αφού έχει μαλακώσει το δέρμα, πρέπει να βγάλουμε τα αγκάθια προσεκτικά ένα ένα.



Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δε συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια από τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε).

          ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1)    Materia Medica and Repertory. Boericke W., 1987.
2)    Synoptic Materia Medica. Vermeulen F., 1992.
3)    Desktop Guide. Morrison R., 1992.
4)    The World Traveller's Manual of Homeopathy. Lessell C., 1995.



Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Α’ Μέρος

          Η Ομοιοπαθητική θεραπευτική είναι φυσική, αποτελεσματική, μόνιμη και ακίνδυνη διότι ακολουθεί την ίδια οδό που επέλεξε ο οργανισμός για την θεραπεία του ενισχύοντάς τον σε αυτήν την προσπάθεια. Μικρές διαφορές και συνδυασμοί των διαφορών οδηγούν στο ατομικό φάρμακο, ανάλογα με τον τρόπο έκφρασης του κάθε οργανισμού στα τρία επίπεδά του. Η Ομοιοπαθητική θεραπεύει με το όμοιο φάρμακο. Η προσέγγιση του ασθενή είναι ολιστική και η θεραπεία του ατομική. Δεν υπάρχουν παρενέργειες και τα αποτελέσματα είναι μόνιμα. Παράλληλα ενισχύεται ο οργανισμός στο σύνολό του. Αναφερόμενοι στη νοσολογική οντότητα της δυσκοιλιότητας θα επιθυμούσαμε να τονίσουμε ότι η Ομοιοπαθητική είναι προέκταση και εξέλιξη της συμβατικής ιατρικής ως προς το θεραπευτικό μέρος. Διαγνωστικά ακολουθεί την ίδια μεθοδολογία των σύγχρονων μεθόδων και των εξειδικευμένων εξετάσεων. Η πολυδιάστατη όμως ανθρώπινη οντότητα αντιμετωπίζεται διαφορετικά όσον αφορά τη θεραπευτική. Λεπτές εκφάνσεις της νόσου και ιδιοσυγκρασιακές διαφορές αξιολογούνται λεπτομερέστερα και ενισχύονται οι ίδιες οι δυνατότητες του οργανισμού. Δεν καταστέλλονται τα συμπτώματα, αντίθετα υποστηρίζεται αυτή η προσπάθεια του οργανισμού, η οποία μέσω των συμπτωμάτων επιδιώκει την ισορροπία του κάτω από την επίδραση των βλαπτικών παραγόντων. Υπ' αυτή την έννοια η Ομοιοπαθητική θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και προληπτική ιατρική, διότι μπορεί να θεραπεύσει τον ασθενή πριν εγκατασταθεί επίσημα η νόσος. Μικρές διαταραχές σε πρώιμα στάδια υποδεικνύουν το φάρμακο που θα αναστρέψει την εξέλιξη σε νόσημα. Συμπερασματικά η Ομοιοπαθητική μπορεί να θεραπεύσει μόνιμα και ήπια ιδιαίτερα τα νοσήματα που βρίσκονται στα αρχικά στάδια. 
Η ανερχόμενη δημοτικότητα της ομοιοπαθητικής θεραπευτικής σε όλο τον κόσμο οφείλεται τόσο στην αποτελεσματικότητα όσο και στην απουσία τοξικής δράσης των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων. Ουσιαστικά επιτυγχάνεται διέγερση του ανοσοποιητικού συστήματος και με τον τρόπο αυτό μπορεί και ανταπεξέρχεται ο οργανισμός σε περίπτωση ασθενείας.
          Η Ομοιοπαθητική θεραπεία βασίζεται στις ιδιότητες, που παρουσιάζουν ουσίες μέσα από τη φύση. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρασκευάζονται από πρώτες ύλες φυτικής ή  ζωικής προέλευσης ή από διάφορα ορυκτά. Επιπρόσθετα υπάρχουν ομοιοπαθητικά σκευάσματα, που προέρχονται από βακτηριδιακές καλλιέργειες, όπως του σταφυλόκοκκου, του στρεπτόκοκκου, του κολοβακτηριδίου, ή του μύκητα candida albicans. Η συγκέντρωση της ουσίας, που απαιτείται για θεραπεία είναι ελάχιστη  και για αυτό δεν ανιχνεύεται στην κυκλοφορία του αίματος.
          Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια άρχισε να γίνεται γνωστή η Ομοιοπαθητική θεραπεία ως ικανό, αποτελεσματικό και ολιστικό θεραπευτικό σύστημα, με το οποίο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μια ευρεία γκάμα παθολογικών καταστάσεων. Σε ότι αφορά γυναικολογικά θέματα η Ομοιοπαθητική βοηθά σε προβλήματα κατά την εφηβεία, σε ασταθή έμμηνο ρύση, σε προεμμηνορυσιακό σύνδρομο με έντονο άλγος πριν ή κατά  την περίοδο, σε προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού, της γαλουχίας, σε χρόνιες λοιμώξεις του αναπαραγωγικού συστήματος, σε κολπικές μυκητιάσεις, σε ινομυώματα της μήτρας, σε κονδυλώματα στη γεννητική περιοχή , σε προβλήματα κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης σε μητρορραγίες κ.α. Με την Ομοιοπαθητική δεν ακυρώνουμε σε καμία περίπτωση την κλασσική ιατρική αφού πολύ συχνά η συμβολή της τελευταίας στη διάγνωση αλλά και στη θεραπεία κάποιων καταστάσεων είναι απαραίτητη. H επιτυχία της ομοιοπαθητικής θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο ποσοστό από την επιστημονική κατάρτιση και την απόδοση του ομοιοπαθητικού ιατρού. H Ομοιοπαθητική, συνεργάζεται με όλες τις ιατρικές ειδικότητες όπως για παράδειγμα με τη χειρουργική. Πιο συγκεκριμένα  προετοιμάζει τον άρρωστο προ-εγχειρητικά, για να μπει στο χειρουργείο σε καλή γενική κατάσταση και τον βοηθά μετεγχειρητικά, για να αντιμετωπίσει ευκολότερα την κατάσταση και να ελαττωθούν οι μετεγχειρητικές επιπλοκές.
Ποιές είναι όμως οι δυνατότητες της ομοιοπαθητικής θεραπείας για την αντιμετώπιση των συχνότερων γυναικολογικών προβλημάτων;

1)   Άγχος

          Είναι η κατάσταση όπου το άτομο βιώνει ανησυχία, αναστάτωση, ταραχή, τρόμο, και συνοδεύεται από ιδρώτα, ταχυπαλμία, ωχρότητα, λιποθυμική τάση κ.λπ.
Aconitum - άγχος λόγω ατυχήματος, φόβο στο πλήθος, φόβο να διασχίσει δρόμους.
Arsenicum - προσκολλημένοι στο χρήμα, ασχολούνται με την υγεία τους και τα χρήματά τους. Belladona - φόβο για φαντάσματα.
Bismuthium - έχει ανάγκη για συντροφιά και να παραπονεθεί.
Bryonia - άγχος για το μέλλον και για τα χρήματά του.
Cactus – φόβος πως η καρδιά θα σταματήσει ξαφνικά ή ότι έπαψε να χτυπά, από φόβο και άγχος θέλει να παίρνει πολλά χάπια.
Calcarea - άγχος κυρίως για την υγεία των δικών της ανθρώπων.
Camphora – νιώθει το σώμα παγωμένο.
Cannabis Indica - ξεχνάει πολύ, γι’ αυτό και σημειώνει τα πάντα, έχει υπερδραστήριο μυαλό, φοβάται μην τρελαθεί.
Carbo Vegetabilis -  άγχος με το σκοτάδι και τα φαντάσματα.
Iodum - νιώθει ανησυχία, αναστάτωση, όταν αναπαύεται, θέλει να τον αφήνουν ήσυχο.
Άλλα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι: Lycopodium, Mezereum, Natrium Carbonicum, Psorinum.
Προτείνονται συμπληρώματα που συνδυάζουν θρεπτικά στοιχεία όπως τυροσίνη, αμινοξέα, ψευδάργυρο, αλλά και συνδυασμός παντοθενικού οξέος, γλυκόριζας, βιταμίνες της ομάδας Β και χρωμίου.

2)   Πονοκέφαλος- Ημικρανία

Μία από τις πιο κοινές ασθένειες στον κόσμο είναι ημικρανία, η οποία είναι πιο κοινή από το διαβήτη, το άσθμα και την καρδιαγγειακή νόσο. Σχεδόν κάθε δέκατο άτομο πάσχει από επαναλαμβανόμενους πονοκεφάλους και ημικρανίες.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ορίζει την ημικρανία μεταξύ των 20 σημαντικών ασθενειών που απομακρύνουν τον ασθενή από την εργασία και επηρεάζει σοβαρά την ποιότητα  ζωής του. Οι ημικρανίες και οι πονοκέφαλοι εκδηλώνονται με διαφορετικούς τρόπους.
Οι πονοκέφαλοι μπορούν να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες: α) Πονοκέφαλοι Τάσης, β) Ημικρανίες , γ) Αθροιστικοί Πονοκέφαλοι. Άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με τους πονοκεφάλους είναι: κακή διατροφή, τυρί, σοκολάτα, έλλειψη ύπνου, διαταραχές περιόδου.
Iris versicolor - συνοδεύεται από εμετό.
Nux Vomica - πρωινός πονοκέφαλος, συνεχές άγχος.
Kalium bichromicum - πονοκέφαλος με πόνους στο στομάχι.
Cyclamen – πριν τον πονοκέφαλο προηγείται ζαλάδα και ναυτία.
Gelsemium – όταν υπάρχει αίσθημα τρόμου, συχνοουρίας, άγχος και φόβος.
Lachesis mutus - ανταποκρίνεται πολύ καλά σε συμπτώματα όπως: εξάψεις , αίσθημα παλμών , εφίδρωση , ακανόνιστη έμμηνο ρύση , κλπ.
Natrium muriaticum - άτομα καταθλιπτικά μετά από χωρισμό, θλίψη, απογοήτευση.
Kalium Phosphoricum - πονοκέφαλος μετά από πνευματική εργασία.
Anacardium - τάση για υπερκατανάλωση τροφής.
Προτείνεται θερμαντική λοσιόν που περιέχει Aloe vera και έλαια ευκαλύπτου, βερίκοκου, ελιάς καθώς και Ωμέγα-3 με υψηλή περιεκτικότητα σε Β-γλυκάνη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: H ημικρανία απαιτεί ενδελεχή εξέταση από ειδικό γιατρό.

3)   Κατάθλιψη

          Η κατάθλιψη είναι η πιο διαδεδομένη ψυχική πάθηση στην εποχή μας και αφορά πάνω από 350 εκατομμύρια ανθρώπους. Θα πρέπει να τη διαχωρίσουμε από τις συνηθισμένες στην καθημερινότητα βραχυχρόνιες εναλλαγές της διάθεσής μας ως αντίδραση στα γεγονότα μιας ημέρας. Βασικό χαρακτηριστικό της είναι η επιδείνωση της διάθεσης, η μείωση του αισθήματος της ευχαρίστησης και οι αρνητικοί τρόποι σκέψεις. Ο ασθενής χάνει το ενδιαφέρον του για τον έξω κόσμο και έχει πτώση της ενεργητικότητάς του. Γιατί οι γυναίκες τείνουν να υποφέρουν από κατάθλιψη περισσότερο από τους άντρες; Παρόλο που πολλοί παράγοντες φαίνονται  να  είναι κοινοί τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες, τα αίτια της γυναικείας κατάθλιψης δεν είναι ακόμα  εντελώς ξεκάθαρα. Οι ειδικοί ψυχικής υγείας θεωρούν ύποπτους αναπτυξιακούς, βιολογικούς, γενετικούς και ορμονικούς παράγοντες αλλά και χαρακτηριστικά της προσωπικότητας  για  την εκδήλωση κατάθλιψης στις γυναίκες.
          Συμπτώματα κατάθλιψης στις γυναίκες: Μείωση του ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που στο παρελθόν ήταν ευχάριστες, ενοχικό συναίσθημα/αίσθημα αβοήθητου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, αυτοκτονικός ιδεασμός, ενοχλήσεις στον ύπνο, διατροφικές αλλαγές (απότομη αύξηση ή μείωση βάρους), ανωμαλίες περιόδου/έλλειψη σεξουαλικού ενδιαφέροντος, δυσκοιλιότητα, δυσκολίες στην προσοχή και στη συγκέντρωση.
          Οι σύγχρονες μέθοδοι απεικόνισης έχουν δείξει ότι ο εγκέφαλος στα άτομα  που υποφέρουν από καταθλιπτικές διαταραχές  είναι διαφορετικός από τα άτομα  που δεν εμφανίζουν κατάθλιψη. Πιο συγκεκριμένα  τα μέρη εκείνα  του εγκέφαλου που ελέγχουν τη σκέψη, τον ύπνο, τη διάθεση, την όρεξη και τη συμπεριφορά  φαίνονται να  παρουσιάζουν διαφορά  στον τρόπο λειτουργίας. Ανωμαλίες παρουσιάζει και  ο τρόπος με τον οποίο τα εγκεφαλικά  κύτταρα χρησιμοποιούν τους νευροδιαβιβαστές για να  επικοινωνούν. Άλλες έρευνες δείχνουν ότι οι γυναικείες ορμόνες επηρεάζουν άμεσα  την εγκεφαλική λειτουργία, που είναι υπεύθυνη για το συναίσθημα και τη διάθεση. Έχουμε παραδείγματα  χρονικών περιόδων όπου παρατηρείται σημαντική αλλαγή στη διάθεση λόγω ορμονών όπως η έμμηνος ρύση, η περίοδος κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η περίοδος της λοχείας και η εμμηνόπαυση.
Επιλόχειος κατάθλιψη: Πολλές γυναίκες μετά  τον τοκετό αισθάνονται ιδιαίτερα  ευάλωτες λόγω των ορμονικών αλλαγών αλλά και λόγω της ανησυχίας σχετικά με τη φροντίδα  του νεογέννητου. Στην περίπτωση αυτή χρειάζεται θεραπεία και συστηματική ψυχολογική και συναισθηματική στήριξη της μητέρας.
Arsenicum album – όταν η γυναίκα αναφέρει δυσπεψία και διάρροια, σε συνδυασμό με κρίσεις πανικού, ανησυχεί για την υγεία της υπερβολικά (πιστεύει ότι κάτι δεν πάει καλά ακόμα και μετά από κολονοσκόπηση ή ενδοσκόπηση).
Ignatia - όταν η κατάθλιψη παρουσιάζεται μετά από πένθος, κάποια απώλεια, ή μετά από ένα δυνατό σοκ, όπως θανατηφόρο τροχαίο ατύχημα.
Natrum muriaticum – σε περίπτωση ήπιας κατάθλιψης, έχουν έντονη την αίσθηση της ευθύνης (κυρίως όταν φροντίζουν ηλικιωμένους ή αρρώστους).
Sepia – συνήθως σε επιλόχειο κατάθλιψη, για γυναίκες που κρυώνουν και πεινούν συνεχώς, δεν αγαπούν τους άντρες τους ή τους συντρόφους τους.
Σε γυναίκες με κατάθλιψη προτείνεται σκεύασμα φολικού οξέος αλλά και συμπλήρωμα διατροφής με Reishi και βιταμίνη C.

4)   Χρόνιο Πυελικό Άλγος.

          Χρόνιο Πυελικό Άλγος είναι το άλγος που εντοπίζεται από το επίπεδο του ομφαλού μέχρι το άνω μέρος των κάτω άκρων δηλ. ο πόνος στην ανατομική περιοχή της λεκάνης, στο κοιλιακό τοίχωμα ή κάτω από τον ομφαλό, στην περιοχή της οσφύος ή στους γλουτούς, που εμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες και κάποιες φορές συνδέεται με τη σεξουαλική επαφή. Ο πόνος διαρκεί 6 μήνες ή παραπάνω, και είναι τόσο έντονος ώστε απαιτείται θεραπεία με φάρμακα ή χειρουργική επέμβαση.
          Στις παθήσεις που προκαλούν το χρόνιο πυελικό πόνο συγκαταλέγονται η διάμεση κυστίτιδα, το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, ο κολεόσπασμος, η υπερτονία του πυελικού εδάφους, το σύνδρομο επιτακτικής ούρησης, και η νευραλγία του έσω αιδοιϊκού νεύρου. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται συχνότερα είναι:
Bryonia Alba, Rhus Tox, Calcarea Carb, Agaricus, Ignatia, Symphytum, Pulsatilla, Gelsemium, Lachesis, Ledum Pal, Platina, Sepia, Cuprum Met, Kalmia, Arsenicum Album, Psorinum, Picric Acid, Causticum, Nitric Acid, Euphrasia, Colocynthis, Silicea.
Έκτος από την ομοιοπαθητική θεραπεία προτείνονται σκευάσματα που περιέχουν μεταλλικά στοιχεία, ιχνοστοιχεία καθώς και μίγμα από κιτρικά, ανθρακικά και γλυκονικά άλατα, σε συνδυασμό με πρωτόγαλα (colostrum).

5)    Οστεοπόρωση

          Η οστεοπόρωση είναι νόσος που οφείλεται στην απώλεια οστικής μάζας. Η οστική μάζα σχηματίζεται σιγά - σιγά από την αρχή της ζωής του ανθρώπου, φθάνει στη μεγαλύτερη πυκνότητά της (κορυφαία οστική μάζα) στην ηλικία των 25-35 ετών και από την ηλικία των 45 ετών αρχίζει να μειώνεται σταδιακά. Αυτή η απώλεια ή λέπτυνση των οστών συνεχίζεται με την πάροδο της ηλικίας. Στις γυναίκες η διαδικασία αυτή επιταχύνεται τα δέκα πρώτα χρόνια μετά την εμμηνόπαυση. Αυτό οφείλεται στο ότι οι ωοθήκες σταματούν να παράγουν τις γυναικείες ορμόνες, τα οιστρογόνα. Τα οιστρογόνα είναι ορμόνες, που βοηθούν τα οστά να είναι ισχυρά.
Το Αμερικανικό Ίδρυμα για την Οστεοπόρωση συνιστά να γίνεται τεστ για  μέτρηση της οστικής πυκνότητας σε:
          Γυναίκες άνω των 65 ετών, στην εμμηνόπαυση, άνω των 50 ετών με ιστορικό κατάγματος, άτομα που λαμβάνουν φάρμακα , όπως κορτικοστεροειδή, και άλλα αντι-επιληπτικά φάρμακα , τα οποία συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης, γυναίκες στην εμμηνόπαυση που πρόσφατα σταμάτησαν την ορμονική θεραπεία .
Ομοιοπαθητικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται συχνότερα είναι:
Calcarea Phosphorica- κυρίως σε περίπτωση δισκοπάθειας.
Silicea- για το ασβέστιο, συνήθως σε αδύνατες γυναίκες.
Calcarea Carbonica- διεγείρει το μεταβολισμό του ασβεστίου. Πολύ συχνά συνταγογραφείται για συμπτωματική αντιμετώπιση το ομοιοπαθητικό φάρμακο Vermiculite.
Ο χυμός της Aloe vera έχει σημαντική θέση στην καθημερινή διατροφή ανθρώπων με οστεοπόρωση, υπάρχουν σκευάσματα πόσιμης αλόης σε μεγάλη συγκέντρωση μαζί με υδρόλυμα κολλαγόνου και βιταμίνες Ε και C και δρουν ιδιαίτερα αποτελεσματικά, αλλά και σκευάσματα με εκχύλισμα κόκκινου τριφυλλιού και βιταμίνη D3.
   
6)    Φλεβική Ανεπάρκεια.

          Η φλεβική ανεπάρκεια είναι από τις πιο συχνές παθήσεις των γυναικών και είναι αποτέλεσμα παρατεταμένης ορθοστασίας. Τα ποσοστά αυξάνονται μετά την πέμπτη δεκαετία της ζωής.
Οι φλέβες είναι τα αγγεία που επιστρέφουν το οξυγονωμένο αίμα από τα κάτω άκρα στη καρδιά. Όταν τα τοιχώματα των φλεβών χαλαρώνουν, τότε αυτές διογκώνονται, αποκτούν ελικώσεις, και ονομάζονται κιρσοί. Το φαινόμενο των κιρσών εμφανίζεται περισσότερο στα κάτω άκρα, γι’ αυτό και χρειάζεται θεραπεία.
          Οι φλέβες των ποδιών χωρίζονται σε επιφανειακές και εσωτερικές. Οι επιφανειακές φλέβες βρίσκονται σχεδόν κοντά στο δέρμα και είναι αυτές που δημιουργούν τους κιρσούς.
          Μια τρίτη κατηγορία φλεβών είναι αυτές που ενώνουν τις επιφανειακές με τις εσωτερικές. Ονομάζονται διατιτρώσες και, όταν ανεπαρκούν, προκαλούν και αυτές κιρσούς. Και τα τρία αυτά συστήματα φλεβών συμβάλλουν στην επαναφορά του αίματος στη καρδιά.
          Πολλές θεωρίες έχουν διατυπωθεί, αλλά, σύμφωνα με τη βασικότερη, οι ελαττωματικές ή κατεστραμμένες βαλβίδες ευθύνονται για την εμφάνιση των κιρσών.
Άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στη φλεβική ανεπάρκεια είναι:
·        η εγκυμοσύνη (λόγω της πίεσης των φλεβών της κοιλιάς)
·        η λήψη ορμονών και αντισυλληπτικών, που χαλαρώνουν τα τοιχώματα των φλεβών, 
·        η παρατεταμένη ορθοστασία,
·        η παχυσαρκία,
·        η κληρονομικότητα,
·        η χρόνια δυσκοιλιότητα,
·        η χρόνια άρση βάρους (σε διάφορα επαγγέλματα), που αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση, 
·        η ηλικία. 
Το καθημερινό πρόγραμμα του σύγχρονου ανθρώπου (καθιστική εργασία, πολύ τηλεόραση, ελάχιστο βάδισμα) οδηγεί σε θρομβώσεις. Παρόμοιες είναι και οι θρομβώσεις έπειτα από πολύωρα αεροπορικά ταξίδια.
          Ποια είναι τα συμπτώματα των κιρσών: Πρήξιμο, πόνος, βαριά άκρα, κνησμός, μουδιάσματα, οίδημα, νυχτερινές κράμπες. Οι παραπάνω ενοχλήσεις επιδεινώνονται συνήθως μετά από μακρά καθιστική θέση, τις βραδινές ώρες, στην αρχή κάθε ζεστής εποχής, πριν από την περίοδο και κατά την εγκυμοσύνη.
Μερικά από τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των κιρσών:
Hamamelis – οι φλέβες έχουν διογκωθεί και πονάνε, και ο πόνος επιδεινώνεται το βράδυ και με τη ζέστη.
Vipera redi – νιώθει τα πόδια βαριά όταν κρέμονται ενώ ο πόνος μειώνεται όταν τα σηκώσει.
Aesculus hyppocastanum – όταν υπάρχουν αιμορροΐδες αλλά δεν αιμορραγούν.
Arnica montana - τα πόδια φαίνονται μελανιασμένο, ή μαύρο και μπλε, και οι πρησμένες φλέβες είναι ευαίσθητες στην αφή. 
Calcarea carbonica- οι γυναίκες έχουν συχνά κακή κυκλοφορία, και ένα γενικό αίσθημα ψύχους. 
Hamamelis- όταν οι φλέβες είναι μεγάλες με μια τάση να αιμορραγούν. 
Η χρήση βιταμίνης Κ οδήγησε σε εξαιρετικά αποτελέσματα. Η χρήση κρέμας με αλόη και πρόπολη ανακουφίζει ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με πόσιμη αλόη και διατροφή με λάχανα και άγρια βρώσιμα χόρτα.

7)   Αϋπνία

Η αϋπνία είναι συχνότερη στις γυναίκες απ' ότι στους άνδρες.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνιση αϋπνίας στις γυναίκες, όπως:

1)    Οι ενοχλήσεις που εμφανίζονται κατά την κλιμακτήριο, δηλαδή όταν σταματά η έμμηνος ρύση (μεταξύ 45 και 55 ετών). Σε αυτές περιλαμβάνονται οι εξάψεις, οι νυκτερινοί ιδρώτες, ο πονοκέφαλος, οι αλλαγές της ψυχικής διάθεσης, η κούραση, η μείωση της λίμπιντο ή διάθεσης για σεξουαλική επαφή.
2)    Οι ορμονικές διακυμάνσεις, που παρατηρούνται κάθε μήνα στις γυναίκες σε σχέση με τον αναπαραγωγικό κύκλο και την έμμηνο ρύση. Οι ορμονικές αλλαγές, που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
3)    Οι σωματικές αλλαγές, κατά την περίοδο της κύησης, όπως το πρήξιμο της κοιλιάς, οι κράμπες στα πόδια και η συχνοουρία. Τα προβλήματα εμφανίζονται συνήθως κατά το τρίτο τρίμηνο της κύησης.
4)    Η κατάθλιψη και το άγχος, που είναι συχνότερα μεταξύ των γυναικών.
5)    Ορισμένες σωματικές παθήσεις, που προσβάλλουν συχνότερα τις γυναίκες απ' ότι τους άνδρες, όπως η ινομυαλγία και το σύνδρομο των ανήσυχων ποδιών.
Υπάρχουν ασθένειες, που έχουν μεταξύ των συμπτωμάτων τους και την αϋπνία:
Κατάθλιψη, Άγχος, ινομυαλγία, ημικρανία, αρθρίτιδα, γαστρεντερικές διαταραχές, αποφρακτική άπνοια του ύπνου (υπνική άπνοια), αποπληξία, εμμηνόπαυση, νόσος Αλτσχάιμερ.
Ομοιοπαθητικά φάρμακα, που συνιστώνται συχνότερα για το πρόβλημα της αυπνίας είναι:
Kali Phos- όταν ο ασθενής νιώθει κούραση, κι έχει άγχος για την εργασία του.
Coffea Cruda – ελαφρύς ύπνος, υπερβολική χρήση καφέ.
Cocculus – όταν ο ασθενής αναφέρει ότι νιώθει συνεχώς κούραση, μετά από πολύωρο ταξίδι.
Nux Vomica-όταν ο ασθενής είναι οξύθυμος, νευρικός, ή μετά από υπερβολική χρήση αλκοόλ, φαγητού, διεγερτικών.
Ignatia – σε ελαφρύ ύπνο, ανήσυχες σκέψεις, αϋπνία λόγω θλίψης.
Ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο, που χρησιμοποιείται πολύ συχνά για την αϋπνία είναι η Passiflora.
          Τα συμπληρώματα διατροφής βελτιώνουν την υγεία του ασθενή π.χ. η βιταμίνη Β3, ασβέστιο, μαγνήσιο, χρώμιο, παντοθενικό οξύ, γλυκόριζα, τζίνσεγκ ανακουφίζουν από το καθημερινό άγχος και την πίεση.
Σε γυναίκες που έχουν αναφέρει ταλαιπωρία από αϋπνία πολύ χρήσιμη αποδείχθηκε η κατανάλωση σκευασμάτων που περιέχουν εκχύλισμα Reishi και βιταμίνη C.

8)   Υπερμελαγχρώσεις

          Τέτοιου είδους βλάβες (πανάδες, μέλασμα, κηλίδες φακίδες, καφέ σημάδια γήρανσης, σημάδια από τον ήλιο) εμφανίζονται συμμετρικά στις παρειές του προσώπου, στο άνω χείλος, στο μέτωπο, στο υπερόφρυο, στη μύτη στον πώγωνα, ενώ τα αίτια εμφάνισης είναι ποικίλα. Συχνά απαντούν κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης ή όταν υπάρχει κάποια λειτουργική βλάβη στον οργανισμό (ηπατική ή επινεφριδιακή βλάβη, σε αναιμία, σε νευρολογικές αλλά και μεταβολικές διαταραχές, σε υπερθυρεοειδισμό κλπ). Επίσης κάποιες φορές οι βλάβες υπερμελάγχρωσης και ιδιαίτερα στο πρόσωπο υποδηλώνουν παθολογία σε επίπεδο μήτρας και ωοθηκών, ή ακόμη μπορεί να υποδηλώνουν και επερχόμενη πρόωρη εμμηνόπαυση.
Ομοιοπαθητικά σκευάσματα, που χρησιμοποιούνται ευρέως για την αποκατάσταση (στο μέτρο του δυνατού) των βλαβών αυτών είναι:
Petroselinum: Εξισορροπεί τη χρωματική ανομοιογένεια στο δέρμα, ενυδατώνει, ενδείκνυται για λεύκανση του δέρματος, όπως επίσης και για την εξαιρετική αντιφλεγμονώδη δράση του.
Taraxacum: Συνιστάται για τα σημάδια γήρανσης ιδιαίτερα μετά από μακροχρόνια έκθεση στον ήλιο, αλλά και ως αντιφλεγμονώδες.
Sepia: Μοναδικό φάρμακο για τις καφέ και κίτρινες κηλίδες ιδιαίτερα περιστοματικά αλλά και στην περιοχή της μύτης.
Phosphorus:Για καφεοειδείς βλάβες σε όλο το σώμα.
Curare: Ενδείκνυται συχνά για τη θεραπεία του μελάσματος.
Thuja: Για ελαφρές υπερμελαγχρώσεις σε λιπαρό δέρμα.
Άλλα ομοιοπαθητικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται με επιτυχία είναι: Sulphur, Nux Vomica, Antimonium crudum, Causticum, Natrium carbonicum, Caulophyllum.

9)   Μαύροι Κύκλοι (περιοφθαλμική υπερμελάγχρωση).

          Ένα σοβαρό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν πολλοί άνθρωποι κυρίως γυναίκες είναι οι μαύροι κύκλοι (περιοφθαλμική υπερμελάγχρωση) στην περιοχή των ματιών, οι οποίοι δίνουν στο πρόσωπο ταλαιπωρημένη, λυπημένη ή γερασμένη όψη. Αν και δεν αποτελούν παθολογικό πρόβλημα, οι περισσότεροι θέλουν, κυρίως για αισθητικούς λόγους, να απαλλαγούν μια και έξω από τις μαύρες σακούλες.
Η εκδήλωση μαύρων κύκλων στα βλέφαρα  μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία της γυναίκας και να την οδηγήσει σε αναζήτηση ιατρικής βοήθειας. Οι μαύροι κύκλοι σε ορισμένα άτομα πρωτοεμφανίζονται στην παιδική ηλικία. Οι μαύροι κύκλοι γύρω από τα μάτια, δεν αποτελούν πάντοτε σημάδι γήρανσης ή κόπωσης ή έλλειψης υγείας.
-Αιτίες της περιοφθαλμικής υπερμελάγχρωσης:
          Οι μαύροι κύκλοι εμφανίζονται  στο δέρμα περιοφθαλμικά. Παρά το γεγονός ότι αποτελούν  συνηθισμένη κατάσταση υπάρχουν λίγες επιστημονικές ανακοινώσεις, που περιγράφουν την παθογένεσή τους. Οι σύγχρονες έρευνες έχουν επιβεβαιώσει το γεγονός ότι οι μαύροι κύκλοι οφείλονται σε εναπόθεση μελανίνης κάτω από τη θηλώδη στιβάδα του χορίου του δέρματος και σε στάση της κυκλοφορίας του αίματος. 
          Η συνηθέστερη αιτία εμφάνισης μαύρων κύκλων είναι η σωματική υπερκόπωση,σε συνδυασμό με  αφυδάτωση, κατάχρηση καπνού ή άλλων τοξικών ουσιών, έλλειψη ύπνου  και το συναισθηματικό στρες.
          Δεν είναι όμως ασυνήθιστο να υπάρχουν μαύροι κύκλοι γύρω από τα μάτια μετά από επαρκή ύπνο, λήψη υγρών και ανάπαυση. Πολλές φορές οι μαύροι κύκλοι συνυπάρχουν με οίδημα των βλεφάρων και σακούλιασμα του δέρματος στην περιοχή. Συνήθως παρατηρούνται στα ηλικιωμένα άτομα, λόγω γήρατος. Υπάρχουν πολλά άτομα με μόνιμους μαύρους κύκλους ιδιοπαθούς ή άγνωστης αιτιολογίας.
Το πρόβλημα οφείλεται κυρίως σε κληρονομικούς παράγοντες και είναι συχνότερο σε ανθρώπους με πολύ λεπτό δέρμα στα κάτω βλέφαρα, χωρίς αρκετό λίπος. Τα αποτελέσματα είναι να διακρίνονται τα αγγεία, προσδίδοντας μια σκούρα απόχρωση στην επιδερμίδα.
Ανάλογα με τα συμπτώματα από τα πιο αποτελεσματικά ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι : Merc Sol, Arsenic Alb, Cina. Συνδυαστικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επιθέματα με Nux Vomica  ιδιαίτερα αν το πρόβλημα αποτελεί εκδήλωση αλλεργίας ή αν συνυπάρχουν επιβαρυντικοί παράγοντες όπως είναι το υπέρμετρο κάπνισμα και η κακή διατροφή. Επίσης πολύ καλή δράση έχει η τοπική εφαρμογή διαλύματος με Coffea crudα και Aesculus. Τονώνουν τη μικροκυκλοφορία στην περιοχή και βελτιώνουν την κατάσταση. Με τον ίδιο τρόπο δρα και η κομπρέσα με Arnica Montana. Όταν οι μαύροι κύκλοι στα μάτια συνυπάρχουν με οίδημα στην περιοχή τότε πολύ καλή δράση έχουν επιθέματα με Hamamelis.
Εκτός από τα προαναφερθέντα ομοιοπαθητικά φάρμακα, θα πρέπει να τονίσουμε πως είναι απολύτως απαραίτητο να διατηρούμε το δέρμα μας καθαρό, προκειμένου να απομακρύνονται οι ρύποι, τα νεκρά κύτταρα, ο ιδρώτας και το σμήγμα, που απεκκρίνεται καθημερινά από τους σμηγματογόνους αδένες. Επιπρόσθετα εκτός από το καλό πλύσιμο με κατάλληλο σαπούνι και νερό μπορεί να χρησιμοποιούνται και διαλύματα με ομοιοπαθητικά σκευάσματα ανάλογα με τις ανάγκες.
Για παράδειγμα το διάλυμα με Arnica Montana, τονώνει τα τοιχώματα των αγγείων του δέρματος, ανανεώνει την επιδερμίδα, διεγείρει την ιστική αναπνοή και την κατανάλωση οξυγόνου από τα επιδερμιδικά κύτταρα.
Το διάλυμα με Thuja χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση της ανοσολογικής κατάστασης του δέρματος και την ενίσχυση της αντίστασης σε παθογόνους μικροοργανισμούς, βελτιώνει τη χροιά αλλά και την ελαστικότητα του δέρματος.
Τέλος το διάλυμα με Aesculus ενδείκνυται για τη διατήρηση του ισοζυγίου των ηλεκτρολυτών καθώς επίσης και για την ελαχιστοποίηση του φαινομένου της φλεβικής στάσης στο δέρμα.
Η Aloe Vera σε μεγάλη συμπύκνωση βοηθά στην λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και περιποιείται το δέρμα λόγω των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων της.
Η Ορθομοριακή βιταμίνη C σε συνδυασμό με φλαβονοειδή έχει ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση, βοηθάει στη σύνθεση κολλαγόνου και διατηρεί το δέρμα υγιές. Ακόμα σύμπλεγμα βιταμινών της ομάδας Β σε συνδυασμό με μαγνήσιο και L-γλυκίνη είναι ζωτικής σημασίας για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα και για υγιές δέρμα.

10)        Αιμορροΐδες

          Οι αιμορροΐδες θεωρούνται πλέον “μάζες αγγείων” που αποτελούνται από μικρού μεγέθους αρτηρίες και φλέβες οι οποίες διαπλέκονται μεταξύ τους και βρίσκονται τόσο στο κατώτερο τμήμα του παχέος εντέρου (εσωτερικές αιμορροΐδες) όσο και στον πρωκτό (εξωτερικές αιμορροϊδες).
Το πιο κοινό σύμπτωμα των εσωτερικών αιμορροΐδων είναι η αιμορραγία. Συνήθως το αίμα το οποίο οφείλεται σε αιμορροϊδοπάθεια είναι ζωηρό (ανοιχτό) κόκκινο, εμφανίζεται αμέσως μετά την κένωση στο χαρτί υγείας ή πέφτει στη λεκάνη σα σταγόνα ερυθρού αίματος. Η μακροχρόνια απώλεια αίματος μπορεί να προκαλέσει σιδηροπενική αναιμία. Είναι απαραίτητο να τονισθεί ότι σε κάθε περίπτωση κατά την οποία υπάρχει απώλεια αίματος στα κόπρανα ο ασθενής πρέπει να υποβάλλεται σε κολονοσκόπηση. Η κολονοσκόπηση είναι απαραίτητη γιατί η αιμορραγία μπορεί να μην οφείλεται σε αιμορροϊδοπάθεια αλλά σε άλλο σοβαρότερο νόσημα του παχέως εντέρου.
Διάφοροι τύποι των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, που διατίθενται για τη θεραπεία των αιμορροΐδων είναι :
Aesculus hippocastanum : Υπάρχει πόνος και φαγούρα.
Aloe : Όταν οι αιμορροΐδες είναι υπερβολικά πρησμένες  προεξέχουν  και μοιάζουν σαν ένα τσαμπί σταφύλι.
Arnica Montana : Αιμορροΐδες, που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού.  
Calcarea Fluorica : Όταν οι αιμορροΐδες προκαλούν αιμορραγία στην περιοχή του πρωκτού ή για αιμορροΐδες που αναπτύσσονται λόγω δυσκοιλιότητας.
Για ανακούφιση των αιμορροΐδων μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κρέμα, που περιέχει Aesculus και Hamamelis.
Η διατροφή, όπως επίσης και η άσκηση αποτελούν σημαντικούς παράγοντες πρόληψης, αλλά και θεραπείας των αιμορροΐδων. Αν η καθημερινή ζωή ή η δουλειά σας απαιτεί να κάθεστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα, σιγουρευτείτε ότι σηκώνεστε και κινήστε μερικά λεπτά ανά ώρα.
Ορθομοριακά προϊόντα που περιέχουν ψύλλιον, κολιτσίδα, ραβέντι αλλά και προβιοτικά βοηθούν στην καταπολέμηση των αιμορροΐδων. Άλλα χρήσιμα συμπληρώματα: ασβέστιο, βιταμίνες, ψευδάργυρος. Ιδιαίτερα αποτελεσματικά έχουν αποδειχθεί προϊόντα με Αλόη και πρόπολη σε μορφή κρέμας καθώς και πόσιμη αλόη.

11)       Ομαλός και Σκληροατροφικός Λειχήνας.

          Ο Ομαλός Λειχήνας είναι μια μάλλον σπάνια νόσος, που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους (στόμα, γεννητικά όργανα).  Δε μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, δεν είναι μορφή καρκίνου, δε φαίνεται να είναι κληρονομικό νόσημα και δεν έχει σχέση με τροφικές αλλεργίες.
Είναι μια φλεγμονώδης νόσος, αγνώστου αιτιολογίας, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις λειχήνα, που στην ουσία είναι αλλεργικές αντιδράσεις σε καρδιολογικά φάρμακα ή σε φάρμακα για την αρθρίτιδα. Χαρακτηρίζεται από ερυθρο-ιώδεις, επίπεδες και συνήθως πολύ κνησμώδεις βλατίδες. Μπορεί να εντοπίζονται οπουδήποτε στο σώμα, αλλά προτιμούν ιδιαίτερα την καμπτική επιφάνεια των καρπών και την περιοχή των αστραγάλων. Άλλες συνηθισμένες εντοπίσεις είναι η οσφύς, ο λαιμός, οι κνήμες, τα γεννητικά όργανα και σε σπάνιες περιπτώσεις το τριχωτό της κεφαλής και τα νύχια.
Περίπου το 20% των γυναικών με στοματικό λειχήνα, θα έχουν και βλάβες στα γεννητικά όργανα. Τα συμπτώματα μπορεί να απουσιάζουν, να είναι ήπια ή να υπάρχουν ερυθρές περιοχές και εξελκώσεις που πονάνε, ιδιαίτερα κατά τη σεξουαλική επαφή.
Ο σκληροατροφικός λειχήνας είναι μία φλεγμονώδης δερματοπάθεια, άγνωστης αιτιολογίας και αδιευκρίνιστης παθογένειας. Οι γυναίκες προσβάλλονται συχνότερα από τους άνδρες κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακή ηλικία. Μπορεί να προσβάλλει όλες τις ηλικίες ακόμη και τα παιδιά. Η Ignatia είναι ένα από τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που συνταγογραφείται συχνά.
Υπάρχουν ορθομοριακά προιόντα τα οποία μπορούν να δράσουν συνδυαστικά με την ομοιοπαθητική θεραπεία όπως είναι εκχυλίσματα βοτάνων με ισχυρές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες: κουρκουμίνη, φασκόμηλο, πιπερόριζα, εκχύλισμα φλοιού πεύκου.

12)       Φλεγμονές μαστού (απόστημα).

Οι συχνότερες φλεγμονές του μαστού, εμφανίζονται κυρίως με ερυθρότητα του δέρματος, με  έντονο άλγος, κνησμό (φαγούρα) και τοπικό οίδημα.
Η ομοιοπαθητική θεραπεία περιλαμβάνει ομοιοπαθητικά φάρμακα όπως : Phytolacca και Silicea αλλά και βάμμα Phytolacca εξωτερικά επάνω στο απόστημα.
Ορθομοριακά συμπληρώματα βιταμινών Ε, Ωμέγα-3 καθώς και συνδυασμός πόσιμης αλόης και αλόης σε κρέμα καταστέλλουν τις φλεγμονές.

13)       Iνοκυστική μαστοπάθεια

          Η ινοκυστική μαστοπάθεια αντιπροσωπεύει μία από τις συνηθέστερες παθήσεις του μαστού σε γυναίκες ηλικίας 30-55 ετών. Ονομάζεται επίσης χρόνια κυστική μαστίτιδα ή δυσπλασία μαστών.    Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για νόσημα αλλά για φυσιολογική κατάσταση και πρέπει να τονιστεί ότι είναι μία καλοήθης πάθηση. Παρατηρείται τουλάχιστον στο 60% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και έχει μικρότερη συχνότητα σε γυναίκες, που λαμβάνουν αντισυλληπτικά δισκία. Στους πιθανούς παράγοντες αυξημένου κινδύνου περιλαμβάνονται η κληρονομικότητα και οι διατροφικές συνήθειες του ατόμου, όπως η πρόσληψη μεγάλης ποσότητας καφεΐνης και τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος. Η κατάσταση αυτή συνήθως εμφανίζει ύφεση μετά την εμμηνόπαυση.
Iodum- Μικρό στήθος με εξωτερικές ανωμαλίες, παθήσεις του θυρεοειδούς αδένα .
Calcarea carbonica - Γυναίκες με μεγάλο στήθος, πόνο στο στήθος πριν από την έμμηνο ρύση , τάση για υπερβολικό βάρος, υπερβολική αιμορραγία κατά τη διάρκεια της εμμηνορρυσίας και ινομυώματα.
Calcarea fluorica- Μικρά και σκληρά εξογκώματα στους μαστούς, αιμορροΐδες , φλεβίτιδα .
Conium maculatum - Πολύ σκληρά εξογκώματα στο στήθος, μικρό και χαλαρό στήθος ,
Folliculinum – Πρησμένο στήθος πριν την εμμηνορρυσία.
Phytolacca - Πρησμένο στήθος που σκληραίνει μετά από κάθε ωορρηξία , πολύ επώδυνη και βαριά εμμηνόρροια.

14) Έκζεμα
            Το έκζεμα είναι ένα είδος δερματίτιδας η οποία χαρακτηρίζεται από ένα κόκκινο, συνήθως κνησμώδες εξάνθημα που ανοίγει και πληγώνει το δέρμα. Μερικές από τις περιοχές που μολύνονται είναι το πρόσωπο, τα χέρια, οι κλειδώσεις των αγκώνων και των γονάτων. Υπάρχουν διάφοροι τύποι εκζέματος, οι συνηθέστεροι εκ των οποίων είναι η ατοπική δερματίτιδα και η δερματίτιδα εξ επαφής. Η ατοπική δερματίτιδα εμφανίζεται συνήθως σε άτομα, στα οποία υπάρχει κληρονομικότητα, ενώ η δερματίτιδα εξ επαφής προκαλείται από την επαφή του δέρματος με διάφορες χημικές ουσίες, όπως είναι τα απορρυπαντικά (υγρό πιάτων, σαπούνια, σκόνη για πλύσιμο ρούχων) και διάφορα βιομηχανικά προϊόντα (αρώματα, ελαστικά, βερνίκια νυχιών, μέταλλα, καλλυντικά, φάρμακα).
          Η Calendula είναι το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για τον κνησμό, ενώ το Sulphur ανακουφίζει και θεραπεύει αν και αρχικά συνήθως υπάρχει επιδείνωση.
Άλλα ομοιοπαθητικά φάρμακα που συνταγογραφούνται συχνά είναι: Arsenicum, Graphites, Mezerium, Nat Mur, Petroleum.
Για το έκζεμα αλλά και για άλλα δερματικά προβλήματα χρησιμοποιούμε Aloe Vera, το ζελέ από το φυτό αλόη βέρα έχει χρησιμοποιηθεί για χιλιάδες χρόνια ως θεραπεία των πληγών, των εγκαυμάτων και άλλων δερματικών παθήσεων, χάρη στις καταπραϋντικές και θεραπευτικές του ιδιότητες. Έχει διαπιστωθεί ότι είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία του εκζέματος, αφού καταπραΰνει τον κνησμό κι ενυδατώνει το ξηρό φολιδωτό δέρμα. Συστήνεται η κρέμα Aloe Vera υψηλής συμπύκνωσης που περιέχει ακόμα πρόπολη, χαμομήλι, Βιταμίνη Ε, Β-καροτίνη, και εκχύλισμα βοτάνων.
Είναι σημαντικό οι ασθενείς να τρέφονται με περισσότερα φρούτα και λαχανικά, να αποφεύγουν τα επεξεργασμένα τρόφιμα και να προτιμούν τροφές πλούσιες σε Ω-3 λιπαρά. Ο υπ’ αριθμόν 1 τροφοδότης των εκζεμάτων και γενικά πολλών δερματολογικών προβλημάτων είναι η ζάχαρη και το άσπρο αλεύρι, και θα πρέπει να αποφεύγονται με κάθε τρόπο. Επίσης, το αγελαδινό γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, λόγω της υψηλής τοξικότητας, της χημικής επεξεργασίας και των αντιβιώσεων που λαμβάνουν τα ζώα, αποτελούν έναν σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα.
Ορθομοριακά σκευάσματα για την αντιμετώπιση εκζεμάτων σε συνδυασμό πάντα με την ομοιοπαθητική θεραπεία είναι: Ω-3 λιπαρά οξέα από μη επεξεργασμένα έλαια λιναρόσπορου και μποράγκου, ορθομοριακή βιταμίνη C μαζί με φλαβονοειδή αλλά και ορθομοριακό σύμπλεγμα βιταμινών της ομάδας Β σε συνδυασμό με μαγνήσιο και L-γλυκίνη, κρέμα υψηλής συγκέντρωσης με αλόη και πρόπολη.

15) Χολολιθίαση 

          Χολολιθίαση είναι η παρουσία λίθων στον αυλό της χοληδόχου κύστης ή των εξωηπατικών χοληφόρων. Πρόκειται γαι συχνή πάθηση, αφού πάσχει το 10% του πληθυσμού.
Οι λίθοι σχηματίζονται σχεδόν πάντοτε εντός της χοληδόχου κύστης και σπανιότατα στα ενδο- ή εξωηπατικά χοληφόρα. Οι χολόλιθοι, που σχηματίζονται από τη χοληστερίνη είναι πολύ συχνοί σε πολυτόκες γυναίκες μέσης ηλικίας που εμφανίζουν παχυσαρκία.
          Οι παράγοντες, που ευνοούν το σχηματισμό των λίθων επομένως, συνοψίζονται ως εξής:
·        Το φύλο: Οι χολόλιθοι εμφανίζονται συχνότερα στις γυναίκες σε αναλογία 3:1.
·        Η κύηση: Ευνοεί το σχηματισμό λίθων, γιατί κατά τη διάρκειά της είναι πιο συχνή η στάση της χολής στο εσωτερικό της κύστης.
·        Οικογενειακό ιστορικό: Υπάρχει κληρονομική προδιάθεση στην εμφάνιση χολολιθίασης.
·        Διατροφή: Όταν είναι πλούσια σε λιπαρά.
·        Λήψη αντισυλληπτικών δισκίων.
·        Τα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, όπως η νόσος του Crohn.
·        Χρόνιες αιμολυτικές νόσοι: Σε αυτές τις περιπτώσεις αυξάνονται οι χρωστικές ουσίες, που περιέχονται στη χολή και η περίσσειά τους οδηγεί στη δημιουργία λίθων.
Θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι η χολολιθίαση προκαλεί επιπλοκές, που μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την υγεία μας.
Στην ομοιοπαθητική θεραπεία συνιστούμε:
Berberis vulgaris : Ο πόνος μπορεί να είναι χειρότερα όταν ο ασθενής στέκεται όρθιος , καθώς και από την αλλαγή της θέσης.
Calcarea carbonica : Ενδείκνυται σε ασθενείς, που κουράζονται εύκολα, κρυώνουν, τους αναζητούν τα γλυκά.
Chelidonium majus : Ο πόνος εκτείνεται προς τα πίσω , στο δεξί ώμο και την ωμοπλάτη, αισθάνεται ναυτία , κούραση , χειρότερα με το κρύο, και νωρίς το πρωί.
Colocynthis : Πόνος στη δεξιά άνω κοιλία, που εκτείνεται στον ώμο.
Dioscorea : Είναι χειρότερα, όταν το άτομο διπλώνεται προς τα εμπρός ή είναι ξαπλωμένο. Οι πόνοι μπορεί να εξαπλωθούν στην πλάτη, στο στήθος και στα χέρια.
Lycopodium : Ενδείκνυται για άτομα που πάσχουν από χρόνια πεπτικά προβλήματα με κοιλιακό φούσκωμα , μετεωρισμό και δυσφορία, προτιμούν τα γλυκά, τα ζεστά ποτά, και μπορεί να αισθάνονται χειρότερα αργά το απόγευμα και το βράδυ .
Podophyllum : Όταν ο ασθενής αναφέρει προβλήματα με το ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη , όταν ο πόνος γίνεται αισθητός στο δεξί υποχόνδριο μαζί με ένα αίσθημα αδυναμίας.
Άλλα ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιούμε για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της χολολιθίασης είναι : Carduus Marianus, Belladonna, Hydrastis.
          Η κατάλληλη διατροφή μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της χολολιθίασης. Επειδή η χολολιθίαση παρουσιάζεται κυρίως σε παχύσαρκα άτομα, καλό είναι η διατροφή να είναι απαλλαγμένη από λιπαρές τροφές, έτσι ώστε σε συνδυασμό με τακτική γυμναστική και δίαιτα να έχουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Ορθομοριακά προϊόντα τα οποία προτείνονται είναι αυτά που περιέχουν Aloe vera, λεκιθίνη και μηλόξυδο.


Οι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δεν συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια απο τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε).
Τα ορθομοριακά προϊόντα πρέπει να λαμβάνονται ΜΟΝΟ με συμβουλή ιατρού, τα ορθομοριακά διατροφικά συμπληρώματα χρειάζονται χρόνο για να φέρουν αποτελέσματα. Έτσι, ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από πέντε μήνες για να δράσουν προληπτικά και θεραπευτικά.


Τέλος Α’ μέρους.  Συνεχίζεται………………….