Δερματίτιδα εξ επαφής και ομοιοπαθητική θεραπεία.


Οι όροι έκζεμα και δερματίτιδα είναι συνώνυμοι και αναφέρονται σε φλεγμονώδη αντίδραση του δέρματος, η οποία χαρακτηρίζεται κλινικά από κνησμό, βλατιδοφυσαλλίδες και απολέπιση, ιστοπαθολογικά από ακάνθωση και σπογγίωση της
επιδερμίδας και περιαγγειακή λεμφοϊστιοκυτταρική διήθηση του χορίου.    
          Η δερματίτιδα ή αλλιώς έκζεμα, είναι από τις συχνότερες δερματολογικές παθήσεις και αποτελεί μία φλεγμονώδη αντίδραση του δέρματος σε πλήθος ενδογενών και εξωγενών παραγόντων.
Οι δερματίτιδες διακρίνονται ανάλογα με τη δράση των παραπάνω παραγόντων σε:
1)   Εξωγενή δερματίτιδα: Αίτια εξωτερικά, περιβαλλοντικά (εξ επαφής δερματίτιδα, αλλεργική εξ επαφής δερματίτιδα).
2)   Ενδογενή δερματίτιδα: Αίτια “εσωτερικά”, ιδιοσυστασιακά (ατοπική – σμηγματορροϊκή, δυσιδρωσικό έκζεμα, νομισματοειδές έκζεμα)

Εξωγενής δερματίτιδα   

Α) Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής (ΑΔΕ)
Β) Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής (ΕΔΕ)
Γ) Φωτοτοξική – φωτοαλλεργική
Δ) Άλλες – σπανιότερες μορφές

          Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε αναλυτικά στην αλλεργική και ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής.

Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής (ΑΔΕ)

          Η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής είναι μια αντίδραση επιβραδυνόμενου τύπου και προκαλείται από μια πληθώρα αλλεργιογόνων που μπορεί να βρεθούν σε μια τεράστια ποικιλία υλικών καθημερινής ή επαγγελματικής χρήσης.  Όπως είναι: το νικέλιο στα κοσμήματα, αγκράφες ζώνης, κέρματα, κ.ά. Ένα συχνό πρόβλημα είναι η αλλεργία στο φυσικό λάστιχο, που χρησιμοποιείται στα μπαλόνια, στα προφυλακτικά και ιδιαίτερα στα γάντια. Κυρίως οι γυναίκες θα πρέπει να προσέχουν κατά τη χρήση των καλλυντικών αφού σε αυτά υπάρχουν συντηρητικά, αρώματα και ουσίες, που ευαισθητοποιούν το δέρμα. 
          Η αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής οφείλεται σε υπερευαισθησία του δέρματος σε ερεθιστικούς παράγοντες. Συνήθως οι βλάβες περιορίζονται στη θέση επαφής με το αλλεργιογόνο. Το ερύθημα μπορεί να εμφανιστεί στην περιοχή της επαφής ή μακριά από αυτή, ενώ μακροσκοπικά το δέρμα αρχικά κοκκινίζει, εμφανίζεται φαγούρα, και συχνά παρατηρούνται ακόμα και πληγές που αιμορραγούν. Υπάρχουν μελέτες που τη συνδέουν με άσθμα και αναφυλαξία, ενώ μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο.
          Η κλινική εικόνα είναι αρκετά ενδεικτική για την έγκυρη διάγνωση από το γιατρό και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε περίπτωσης σφραγίζουν τη διάγνωση.  Μια μελέτη Αμερικανών και Δανών επιστημόνων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το νικέλιο, το χρώμιο και το κοβάλτιο που περιέχονται σε κινητά τηλέφωνα διαφόρων εταιρειών μπορούν να προκαλέσουν δερματικά προβλήματα.
Οι επιστήμονες εντόπισαν τουλάχιστον 37 περιστατικά δερματίτιδας εξ επαφής, τα οποία φάνηκε να οφείλονται στα κινητά τηλέφωνα. Όπως σημειώνουν, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν από ξηρότητα και κνησμό στο πρόσωπο ή στα αφτιά ως ερυθρότητα και φουσκάλες με υγρό. Από τη στιγμή, που επιβεβαιώνεται η κατάσταση, η ευαισθητοποίηση παραμένει για πάντα και εκδηλώνεται ως απάντηση σε κάποιο ερέθισμα. Αξίζει να σημειώσουμε ότι τα αλλεργιογόνα φθάνουν στο δέρμα και μέσω αίματος. Οι δοκιμασίες επικόλλησης (atopy patch tests) χρησιμοποιούνται κυρίως στη διάγνωση της αλλεργικής δερματίτιδας εξ επαφής. Σειρά από μικρούς χάρτινους δίσκους, που είναι εμποτισμένοι με αλλεργιογόνα, τοποθετείται στην πλάτη του ασθενούς και στερεώνεται με κολλητική ταινία. Παραμένει σε επαφή με το δέρμα για 48 ώρες και μετά αφαιρείται. Η ανάγνωση των αποτελεσμάτων γίνεται στις 48 και τις 72 ή 96 ώρες από την τοποθέτηση. Θετικά είναι τα τεστ όπου ανιχνεύεται ήπια τοπική αντίδραση. Ο ασθενής δε θα πρέπει να πλύνει τα σημεία όπου έχουν τοποθετηθεί οι χάρτινοι δίσκοι και θα πρέπει κατά το δυνατόν να αποφύγει οποιαδήποτε σωματική δραστηριότητα. Ο ιδρώτας μπορεί να τα ξεκολλήσει και να μην είναι δυνατή η εκτίμηση των αποτελεσμάτων. Κατά κανόνα αποφεύγεται η εφαρμογή τους κατά τους ζεστούς, καλοκαιρινούς μήνες ενώ στην περίπτωση, που πραγματοποιηθεί το τεστ θα πρέπει να αποφεύγονται οι αθλητικές δραστηριότητες. 

          Ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής

               Η ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής προκαλείται από την επαφή με χημικές ουσίες, που δημιουργούν άμεσα χημική βλάβη στο δέρμα. Εμφανίζεται πολύ γρήγορα ενώ χαρακτηρίζεται από έντονη ερυθρότητα και πόνο παρά κνησμό (οφείλεται σε βλάβη του δέρματος ανάλογη του χρόνου έκθεσης αλλά και της πυκνότητας της ουσίας.) Η ερεθιστική δερματίτιδα εξ επαφής δεν προϋποθέτει παλαιότερη ευαισθητοποίηση του ασθενούς και είναι πολύ συχνότερη από την αλλεργική δερματίτιδα.
Όταν η αιτία είναι ισχυρή, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και εικόνα χημικού εγκαύματος.
Τέτοιες ουσίες είναι: απορρυπαντικά, βαφές μαλλιών, λιπάσματα, φυτά (συκιά, κισσός, κιτροειδή, κ.ά.).
Τα συμπτώματα είναι: έντονος κνησμός, φυσαλίδες με υγρό και κρούστα, ερυθρότητα του δέρματος ή φλεγμονή στην περιοχή των φυσαλίδων, εξάνθημα (στα παιδιά κάτω των 2 ετών, δερματικές βλάβες εμφανίζονται στα μάγουλα, τους αγκώνες ή τα γόνατα, ενώ στους ενήλικες το εξάνθημα είναι πιο συχνό στην εσωτερική επιφάνεια των γονάτων και των αγκώνων), εκδορές.
Μορφές ερεθιστικής δερματίτιδας εξ επαφής:
1)   Οξεία - ήπιο ερύθημα έως εξέλκωση.
2)   Χρόνια- ξηρότητα, κνησμός, απολέπιση, λειχηνοποίηση, διαβρώσεις, ραγάδες.
3)   Φλυκταινώδης- συνήθως σε βραχίονες, μηρούς και γλουτούς.
4)   Μηχανική ή εκ τριβής - παρατηρείται κνησμός κυρίως αίσθημα καύσου  ερύθημα, ξηρότητα, απολέπιση, ραγάδες.
5)   Επιβραδυνόμενη - εμφανίζεται 8-24 ώρες μετά την επαφή (ανθραλίνη, ποδοφυλλίνη, κ.ά.)
6)   Δερματίτιδα “εκ σπαργάνων”- Σε βρέφη από 2-15 μηνών εμφανίζεται ερύθημα έντονο στις κυρτές επιφάνειες.
7)   Αστεατωτικό / ξηρωτικό έκζεμα εμφανίζεται σε κνήμες ηλικιωμένων με ερύθημα, ήπιο οίδημα, απολέπιση, ρωγμές και έντονο κνησμό.

ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

               Η θεραπεία συνίσταται στη γενικότερη αποφυγή επαφής με τα αλλεργιογόνα, ενώ όταν ο ασθενής βρίσκεται σε: α) οξεία φάση: δροσερές κομπρέσες με διάλυμα  οξειδίου του αλουμινίου, τοπικά στεροειδή (κρέμες), λουτρά με εκχυλίσματα βρώμης ανακουφίζουν από το κνησμό αντιϊσταμινικά, κορτικοστεροειδή.
β) υποξεία φάση: κομπρέσες, τοπικά στεροειδή (κρέμες – κρεμαλοιφές), τοπικοί αναστολείς καλσινευρίνης, αντιϊσταμινικά, κορτικοστεροειδή. Σε βαριές, ανθιστάμενες στη θεραπεία περιπτώσεις, μπορεί να χρησιμοποιηθούν άλλα συστηματικά ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.
Σε αντίθεση με την ερεθιστική δερματίτιδα, που εκδηλώνεται εντός μερικών λεπτών από την επαφή, η αλλεργική δερματίτιδα απαιτεί 24-48 ώρες για να αναπτυχθεί και 14-28 ημέρες για να υποχωρήσει, ακόμα και με θεραπευτική αγωγή.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

          Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία διαρκώς αυξανόμενη στροφή των ασθενών προς τις εναλλακτικές / ολιστικές θεραπείες. Η ομοιοπαθητική θεραπεία είναι εξατομικευμένη. Αυτό σημαίνει, ότι μπορεί να καθυστερήσει μέχρις ότου βρεθεί το σωστό (ένα και μοναδικό) φάρμακο. Η συνταγογράφηση γίνεται με βάση την κατανομή και το χαρακτήρα των βλαβών, τα συμπτώματα και τους τροποποιητικούς παράγοντες αλλά κυρίως με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς.  Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά και το σπουδαιότερο μόνιμα. Πάντα βέβαια υπάρχει κίνδυνος υποτροπής όταν παρεμβάλλεται  κάποιος έντονος  στρεσογόνος  παράγοντας, χειρουργική επέμβαση, καταπίεση από χρήση αλλοπαθητικών ουσιών, κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων διεγερτικών  ουσιών, καφέ, αλκοόλ, ναρκωτικών κλπ. Ακόμη όμως και στις περιπτώσεις αυτές η ισορροπία αποκαθιστάται  με τη λήψη του κατάλληλου για την περίσταση ομοιοπαθητικού φαρμάκου.
          Θα πρέπει να τονίσουμε κάτι πολύ σημαντικό, απαραίτητο να το γνωρίζει κάθε ασθενής, που αποφασίζει να ακολουθήσει ομοιοπαθητική θεραπεία για κάποιο πρόβλημα και  ιδιαίτερα για δερματικό πρόβλημα: Στην ομοιοπαθητική θεραπευτική ένας από τους σπουδαιότερους νόμους, που βρίσκει εφαρμογή είναι εκείνος του Hering,σύμφωνα με τον οποίο ενώ η ασθένεια εκδηλώνεται από έξω προς τα μέσα (από τους εξωτερικούς αναπλάσιμους ιστούς όπως το δέρμα προς τους λιγότερο αναπλάσιμους ιστούς όπως το κεντρικό νευρικό σύστημα) η ίαση επέρχεται από πάνω προς τα κάτω και από μέσα προς τα έξω. Από τα σπουδαιότερα σε ιεράρχηση όργανα στα λιγότερο σημαντικά. Αυτό  σημαίνει ότι πρώτα θα βελτιωθεί η κακή διάθεση, η μελαγχολία η κακή μνήμη και συγκέντρωση, η αϋπνία, το βρογχικό άσθμα ,το ευερέθιστο έντερο, από τα οποία τυχόν υποφέρει ο ασθενής και στο τέλος θα θεραπευτεί το δέρμα αφού αυτό αποτελεί το πιο περιφερικό όργανο του ανθρωπίνου σώματος . 
          Η ομοιοπαθητική θα πρέπει να αποτελεί θεραπεία πρώτης εκλογής στα δερματολογικά νοσήματα από την έναρξη της εμφάνισής τους ώστε να διατηρηθεί η αρχική κλινική εικόνα αναλλοίωτη. Αυτό βοηθά πολύ στην ταχεία ανεύρεση του σωστού ομοιοπαθητικού φαρμάκου αλλά και στην αποφυγή εμφάνισης  χρόνιων νοσημάτων λόγω καταπίεσης των βλαβών.  
          Έτσι ενώ υπάρχουν ομοιοπαθητικά σκευάσματα για τη δερματίτιδα οι ασθενείς απευθύνονται σε μη ομοιοπαθητικούς ιατρούς ή τα λαμβάνουν μόνοι τους χωρίς να γνωρίζουν ότι ακόμα και το χαμομήλι μπορεί να προκαλέσει ερεθιστική δερματίτιδα.
Η ομοιοπαθητική ιατρική συνιστά ομοιοπαθητικά σκευάσματα για την ανακούφιση του κνησμού ή γίνεται επιλογή μέσα από μία σειρά άλλων σκευασμάτων, που ανταποκρίνονται στην ιδιαιτερότητα του προβλήματος και στο ιατρικό ιστορικό του ασθενούς. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα μειώνουν τη φλεγμονή, τον κνησμό αλλά επίσης  βοηθούν στην εξισορρόπηση του ανοσοποιητικού συστήματος. και με αυτό τον τρόπο βελτιώνεται η υγεία του ασθενούς.
Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που συνταγογραφούνται συνήθως είναι :
Apis mellifica, Belladonna, Graphites, Mezereum, Sulphur, Lycopodium Clavatum, Sepia, Petroleum, Antimonium crudum, Calcarea carbonica  και πολλά άλλα.
Υπάρχουν επίσης συμπληρώματα διατροφής αλλά και κρέμες πλούσιες σε  Αλόη (Aloe Vera), που μπορούν να βοηθήσουν στην ύφεση του προβλήματος. 
Ο συνδυασμός ομοιοπαθητικής και ορθομοριακής διατροφής δίνει σημαντικά αποτελέσματα στην μόνιμη και μη αναστρέψιμη αντιμετώπιση της δερματίτιδας.

Σημείωση: Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς ενημέρωση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δε συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς τη συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια από αυτά (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε). Η θεραπεία γίνεται πάντα με τη συμμετοχή του ομοιοπαθητικού ιατρού ο οποίος, θα προτείνει τη δοσολογία και το πλέον κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1)   Κατούλης Α. Αλλεργική δερματίτιδα εξ’ επαφής: από τη διάγνωση στη θεραπεία.
3)   Σωτηριάδης , Δ. Εξ επαφής δερματίτιδα.  Ιατρική σχολή ΑΠΘ.
4)   Χαϊδεμένος Γ. Έκζεμα – Δερματίτιδες. 2007, Κοινωνία και υγεία, τομ. VI, pp. 133-143.
5)   Richardson,C., Hamann, C.,Hamann, D. and  Thyssen, J.  Mobile Phone Dermatitis in Children and Adults: A Review of the Literature. Pediatric Allergy, Immunology, and Pulmonology. 27 Issue 2: June 13, 2014.

ΑΚΜΗ: ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η ακμή αποτελεί  χρόνια , φλεγμονώδη, πολυπαραγοντική νόσο των τριχοσμηγματογόνων θυλάκων του δέρματος, που χαρακτηρίζεται από υφέσεις και εξάρσεις. Απαντά συχνά ,προσβάλλει εξίσου και τα δύο φύλα κατά την περίοδο της εφηβείας συνήθως και δημιουργεί  πολλές φορές έντονα αισθητικά αλλά κυρίως ψυχολογικά προβλήματα.
          Η μέση διάρκεια της ακμής είναι 4-5 χρόνια αλλά σε ένα μεγάλο αριθμό ατόμων αυτή ανέρχεται στα 20-30 χρόνια. Εμφανίζεται σε περιοχές πλούσιες σε σμηγματογόνους αδένες- πρόσωπο, πλάγιες επιφάνειες του τραχήλου, θώρακας, ράχη, βραχίονες, γλουτοί.
          Παθογενετικά  και πάντοτε σε γενετικά προδιατεθειμένα άτομα καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση της ακμής παίζουν τέσσερις παράγοντες:
α) η υπερέκκριση του σμήγματος,
β) η απόφραξη του τριχοσμηγματογόνου πόρου,
γ) ο αποικισμός του θυλάκου από το προπιονικό βακτηρίδιο της ακμής
δ) η φλεγμονή.
     Κλινικά η κοινή ακμή χαρακτηρίζεται από φαγέσωρες (ανοικτούς και κλειστούς), βλατίδες, φλυκταινίδια. Κάποιες φορές εμφανίζονται και βαθειές κύστεις (κυστική ακμή).
          Ειδικές μορφές  αποτελούν η νεογνική και η βρεφική ακμή, η τραυματική ακμή των νεαρών κοριτσιών, η εμμένουσα ακμή σε ενήλικες γυναίκες, η ακμή από φάρμακα, από καλλυντικά, η τροπική και η θερινή ακμή, η επαγγελματική ακμή, η κεραυνοβόλος και τέλος η συρρέουσα ακμή. Είναι κοινή παρατήρηση, ότι εξάρσεις παρατηρούνται κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες, πριν την έναρξη της εμμήνου ροής καθώς επίσης και σε περιόδους έντονου stress.
          Η πρόγνωση είναι γενικά καλή αν εξαιρέσουμε τη μεγάλη διάρκεια της νόσου αλλά και τις υπολειμματικές ουλές. Αυτές παραμένουν ιδιαίτερα μετά από κυστικές βλάβες αλλά και όταν δεν εφαρμόζεται εγκαίρως η σωστή θεραπεία. Σε ότι αφορά στη θεραπεία είναι πάρα πολύ σημαντικό να αφιερώσουμε χρόνο στον ασθενή και να συζητήσουμε μαζί του ,προκειμένου να εξηγήσουμε τις απαραίτητες αρχές της θεραπευτικής αντιμετώπισης.
          Θα πρέπει να γίνει σαφές, πως στην πραγματικότητα δεν είναι πολύ εύκολο να επέλθει μόνιμη απαλλαγή από το πρόβλημα, υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι για να βελτιωθεί η κατάσταση και να περιοριστούν τόσο οι εξάρσεις όσο και οι υπολειμματικές βλάβες σε κάποιο βαθμό. Προϋπόθεση βέβαια για να συμβούν όλα αυτά είναι η πιστή εφαρμογή της αγωγής, που θα συστηθεί αλλά και η μακροχρόνια συνεχής εφαρμογή της, με τις όποιες φυσικά τροποποιήσεις θα κάνει ο θεράπων ιατρός κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης.
Πιο συγκεκριμένα τα όπλα, που έχει στη φαρέτρα της η κλασσική θεραπευτική είναι χημικά- τοπικά ή συστηματικά:
  1. Αντιβιοτικά (τετρακυκλίνη,  μινοκυκλίνη, δοξυκυκλίνη κλπ).
  1. Υπεροξείδιο του βενζοϋλίου.
  1. Αζελαϊκό  οξύ.
  1. Ρετινοϊκό οξύ.
  1. Ορμονική θεραπεία (μόνο σε γυναίκες).
  1.  Ισοτρετινοϊνη (ρετινοειδές,για τη βαρειά, οζοκυστική ακμή ) .
          Εξίσου πολύ καλά αποτελέσματα όμως μπορούμε να επιτύχουμε εφαρμόζοντας ομοιοπαθητική θεραπεία. Η ομοιοπαθητική όπως είναι γνωστό είναι μια εναλλακτική, ολιστική μέθοδος θεραπείας, που αντιμετωπίζει τον οργανισμό ως ενιαίο σύνολο και αποκαθιστά την ισορροπία πρώτα στο εσωτερικό του και τελικά και στο δέρμα.
          Το πιο σημαντικό όμως από όλα είναι πως δεν επιβαρύνεται ο ασθενής με ένα σωρό χημικές ουσίες, που εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία του-άμεσα ή  μακροπρόθεσμα .
 Υπάρχουν πολλά ομοιοπαθητικά φάρμακα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ακμή ανάλογα βέβαια πάντα και με την ψυχοδιανοητική εικόνα του ασθενούς.

1.    Σε φαγεσωρική–μικροκυστική ακμή ενδείκνυνται :

Selenium - ιδιαίτερα σε σμηγματόρροια τόσο στο πρόσωπο όσο και στο τριχωτό της κεφαλής.
Natrium muriaticum - βαθύ φάρμακο, που εκτός της χαρακτηριστικής δερματολογικής εικόνας συνδυάζει εσωστρέφεια και κόπωση κλπ.
Thuja - χρησιμοποιείται συμπληρωματικά συνήθως.

2.    Σε βλατιδώδη ή βλατιδοφλυκταινώδη ακμή πιο συχνά συνταγογραφούμενα ομοιοπαθητικά σκευάσματα είναι:

-Kalium bromatum  και το κοντινό σε αυτό Kalium iodatum-όταν η ακμή συνοδεύεται  π.χ από ρινίτιδες.
-Arnica Montana-όταν συνυπάρχουν εκχυμώσεις συμμετρικά στο πρόσωπο.
-Sulphur iodatum-επίσης βαθύ φάρμακο όπου τα ακνεϊκά στοιχεία εντοπίζονται κυρίως σε μέτωπο και ράχη .

3.    Σε φλεγμονή :

-Hepar sulphur-όταν οι βλάβες της ακμής είναι επώδυνες στο άγγιγμα, ή
τρέχει αιματηρό, πυώδες υγρό και η όλη εικόνα χειροτερεύει με το κρύο κλπ.
-Calcarea Sulphurica-όταν οι βλάβες εμφανίζονται για λίγες ημέρες και υποχωρούν αυτόματα, είναι ανώδυνες ή ελαφρώς ευαίσθητες στο άγγιγμα και χειροτερεύουν με την υγρασία.
-Calcarea Phosphorica- συνταγογραφείται συχνά σε κουρασμένους εφήβους κατά την περίοδο ανάπτυξης.

4.    Πιο σπάνια ενδείκνυνται φάρμακα όπως:

-Antimonium Tartaricum-όταν κατά την αποδρομή τους οι βλάβες αφήνουν σκούρα σημάδια.
-Graphites-όταν στο δέρμα παραμένουν υπερτροφικές ουλές-χηλοειδή.

Ιδιαίτερες καταστάσεις μας οδηγούν σε ομοιοπαθητικά σκευάσματα όπως :

-Lycopodium-όταν το εξάνθημα  συνυπάρχει με διαταραχές του πεπτικού.
-Nux Vomica-o ασθενής χρησιμοποιεί διεγερτικά και φάρμακα, με αποτέλεσμα να χειροτερεύει η ακμή του.
-Pulsatilla-στην περίπτωση, που οι ακνεϊκές βλάβες έχουν κυανό χρώμα κι εμφανίζονται σε έδαφος φλεβικής ή και τριχοειδικής ανεπάρκειας.
-Sepia-όταν το δερματικό πρόβλημα συνοδεύεται από ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως αίσθημα βάρους χαμηλά στην κοιλιά, εκνευρισμός, κλπ
-Psorinum- συνταγογραφείται  πιο σπάνια επειδή ταιριάζει καλύτερα σε πιο ηλικιωμένους ανθρώπους.
          Συνήθως παράλληλα με την ομοιοπαθητική αγωγή συνιστώνται τοπικοί καθαριστικοί παράγοντες με όσο το δυνατόν λιγότερες καρκινογόνες ουσίες και συντηρητικά προκειμένου να εξασφαλιστούν οι κατάλληλες συνθήκες για να δράσει το ομοιοπαθητικό φάρμακο. Το δέρμα θα πρέπει να είναι καθαρό, και να αναπνέει. Για το λόγο αυτό και  ανάλογα με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του δέρματος χρησιμοποιούνται παράλληλα τεχνικές όπως η μικροδερμοαπόξεση.  

ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ
                     
          Η τοξίνωση του οργανισμού είναι μία κατάσταση, που οφείλεται σε πολλούς παράγοντες , όπως είναι το ψυχολογικό στρες, τα φάρμακα και τα αντιβιοτικά στις τροφές, τα παραπροϊόντα των χημικών βιομηχανιών, που περνούν στην τροφική αλυσίδα κ.α.. Το 99% των περιπτώσεων, που αντιμετωπίζουμε ως ομοιοπαθητικοί ιατροί έχουν να κάνουν με χρόνια τοξίνωση του οργανισμού. Το όξινο/αλκαλικό επίπεδο του σώματος είναι σημαντικό για υγιή κύτταρα και ιστούς. Για να λειτουργεί το σώμα σωστά, χρειάζεται να κρατάει την αλκαλική/ όξινη ισορροπία σε κανονικά επίπεδα. Εάν το σώμα είναι πολύ όξινο ή πολύ αλκαλικό τα κύτταρα μπορεί να καταστραφούν και δε θα λειτουργούν αποτελεσματικά, επηρεάζοντας την υγεία μας.
               Ο Ορθομοριακός Ιατρός θα καταλήξει σε κατάλληλο πρόγραμμα διατροφής σε συνεργασία πάντα με τον ασθενή. Συνήθως  βελτίωση παρατηρείται μετά από διάστημα της τάξης των 6-7 μηνών. Η ομοιοπαθητική θεραπεία απαιτεί συμπληρωματικά τη χρήση διατροφής, άσκησης, βιταμινών και συμπληρωμάτων για την τόνωση οργάνων και συστημάτων στον οργανισμό αλλά πάνω από όλα απαιτεί υπομονή και επιμονή. Το πρώτο βήμα μπορεί να γίνει όταν ο ασθενής σταματήσει να καταναλώνει τρόφιμα, που έχουν υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, και μη επεξεργασμένα τρόφιμα.
Στη θεραπεία της ακμής είναι σημαντική η λήψη κατάλληλων συμπληρωμάτων διατροφής:

Ωμέγα 3 λιπαρά οξέα
          Τα επίπεδα των λιπαρών οξέων στην επιδερμίδα μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση της ακμής. Πιο συγκεκριμένα, η προ-φλεγμονώδης δυτική δίαιτα (με αρκετά Ω-6 λιπαρά οξέα) επιδρά αρνητικά στην ακμή. Η ισορροπημένη πρόσληψη λιπαρών και η επαρκής πρόσληψη των Ω-3 λιπαρών οξέων φαίνεται να είναι σημαντική τόσο για την υγεία της επιδερμίδας όσο και για όλο τον οργανισμό. Υπάρχουν αποτελέσματα μελετών, που υποστηρίζουν ότι η αύξηση στην κατανάλωση Ω-3 λιπαρών οξέων βοηθάει στην αντιμετώπιση της ακμής. Τα Ω-3 λιπαρά οξέα, που βρίσκονται στα ψάρια, στο λιναρόσπορο, στους σπόρους κάνναβης, στους σπόρους chia, στους ξηρούς καρπούς είναι επίσης ωφέλιμα λόγω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους. Τα Ω-3 λιπαρά οξέα έχει επίσης αποδειχθεί ότι ρυθμίζουν την παραγωγή του λευκοτριενίου Β4, ένα μόριο που συνδέεται με την υψηλή παραγωγή σμήγματος και την φλεγμονώδη ακμή.

Κίνδυνοι από την πρόσληψη ω-3 λιπαρών οξέων μέσω της κατανάλωσης λιπαρών ψαριών: Λόγω της μόλυνσης των θαλασσών, υπάρχει κίνδυνος να συσσωρευτούν μέσω της τροφικής αλυσίδας σε λιπαρά ψάρια περιβαλλοντολογικές τοξίνες όπως μεθυλο-υδράργυρος, πολυχλωριωμένα διφαινύλια και διοξίνες. Επομένως, συνιστάται στις εγκύους  στις θηλάζουσες γυναίκες καθώς και στα παιδιά να μην καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες λιπαρών ψαριών. 
Υπάρχουν όμως συμπληρώματα διατροφής από ιχθυέλαιο (σαρδέλα, σκουμπρί και τόνο) και έλαιο νυχτολούλουδου
τα οποία δεν εγκυμονούν κανένα κίνδυνο για τον ασθενή, που ακολουθεί τις ιατρικές οδηγίες.

Πρεβιοτικά και Προβιοτικά

          
Τα επιδερμιδικά κύτταρα έχει αποδειχτεί ότι λειτουργούν και ως κύτταρα άμυνας, τα οποία υποδεικνύουν ένα υπερενεργό αμυντικό σύστημα. Φλεγμονές στην επιδερμίδα σημαίνει φλεγμονές στο σώμα και πιθανώς φλεγμονή και στο έντερο. Το έντερό μας αποικίζεται φυσιολογικά από αρκετά μεγάλο πληθυσμό  βακτηρίων, κι αν διαταραχθεί η εντερική μας υγεία αυτό έχει αρνητική επίδραση στην ακμή. Πολλοί ασθενείς χρησιμοποιούν αντιβιοτικά για την ακμή, και συγχρόνως καταναλώνουν επεξεργασμένα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη, χημικά πρόσθετα και ταυτόχρονα χαμηλή  σε θρεπτικά συστατικά. Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε αποδεκατισμό των ωφέλιμων βακτηρίων στο έντερο, επιτρέποντας στα παθογόνα να πολλαπλασιάζονται υπέρμετρα. Τα προβιοτικά μειώνουν την ιντερλευκίνη-6, μία από τις πολλές ουσίες, που εμπλέκονται σε φλεγμονώδεις διαδικασίες.
Επαρκής πρόσληψης πρεβιοτικών και προβιοτικών από τα τρόφιμα ή και τα συμπληρώματα διατροφής μπορεί να βοηθήσει τόσο στην αποκατάσταση της υγείας του εντέρου όσο και στον περιορισμό της ακμής.
          

Βιταμίνη Β5 (παντοθενικό οξύ)

Η έλλειψη παντοθενικού οξέος συνδέεται με την ακμή. Το παντοθενικό οξύ μειώνει τη λειτουργία στα “εργοστάσια παραγωγής” ελαίου των σμηγματογόνων αδένων. Η βιταμίνη Β5 είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική λειτουργία του επιθηλίου, απορροφάται καλά από το δέρμα και διεγείρει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων στην επιδερμίδα. Συμπλήρωμα διατροφής με παντοθενικό οξύ μπορεί να έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα και είναι μια πιο ασφαλής εναλλακτική στη συνήθη συνταγογράφηση των αντισυλληπτικών και των ρετινοειδών.

Σημείωση: Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς ενημέρωση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δε συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς τη συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια από αυτά (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε). Η θεραπεία γίνεται πάντα με τη συμμετοχή του ομοιοπαθητικού ιατρού ο οποίος, θα προτείνει την δοσολογία και το πλέον κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο.


ΨΩΡΙΑΣΗ ΜΙΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΔΕΡΜΑΤΙΚΗ ΑΣΘΕΝΕΙΑ: ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ.

Πρόκειται για φλεγμονώδη νόσο, που χαρακτηρίζεται από υπέρμετρη πάχυνση της επιδερμίδας, με αποτέλεσμα τα κύτταρα του δέρματος στις προσβεβλημένες περιοχές  να ανανεώνονται κάθε 3-7 ημέρες, αντί για κάθε 28. Έτσι εμφανίζονται επηρμένες πλάκες στο δέρμα, που είναι πλούσιες σε λέπια (λεπιδώδεις). Εκτιμάται ότι 2-5% των ανθρώπων παγκοσμίως πάσχουν από ψωρίαση. Συνηθέστερα προσβάλλονται οι Καυκάσιοι και οι πληθυσμοί της Βόρειας Ευρώπης ανεξαρτήτου ηλικίας.
          Η Ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική. Μπορεί να πυροδοτηθεί από κάποιο μικρόβιο ή ιό (σταγονοειδής Ψωρίαση) αλλά δε μπορεί κάποιος να την κολλήσει ή να τη μεταδώσει σε κάποιον άλλον. Από την άλλη πλευρά δεν αποτελεί μόνο ένα απλό εξάνθημα με δυσάρεστη εικόνα αλλά κάτι περισσότερο αφού επηρεάζει σχεδόν πάντα τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική υγεία του ασθενούς.
          Η Ψωρίαση δεν είναι κάτι παροδικό. Έχει την τάση να υποτροπιάζει- εμφανίζεται και εξαφανίζεται. Κάποιοι ασθενείς έχουν παρατηρήσει ότι το νόσημα εμφανίζεται σε αυτούς περιοδικά ως αντίδραση σε συγκεκριμένα ερεθίσματα ή ότι επιδεινώνεται σε συγκεκριμένες εποχές –συνήθως το χειμώνα.
Η Ψωρίαση σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες είναι αποτέλεσμα διαταραχής του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού και για αυτό χαρακτηρίζεται ως αυτοάνοσο νόσημα – το ανοσοποιητικό σύστημα αποδιοργανώνεται και επιτίθεται σε κύτταρα και ιστούς του ίδιου του οργανισμού. Καθώς δημιουργούνται τα νέα κύτταρα και ανέρχονται στην επιφάνεια του δέρματος τα παλιά αποκολλώνται και αποπίπτουν. Η διαδικασία αυτή στους Ψωριασικούς ασθενείς επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα με αποτέλεσμα να συσσωρεύεται μεγάλος αριθμός νέων κυττάρων στο δέρμα  και να δημιουργούνται επηρμένες, λεπιδώδεις αλλοιώσεις (πλάκες). Ακολουθεί μαζική αποκόλληση των επιφανειακών κυττάρων (κερατινοκυττάρων) από την επιφάνεια του δέρματος, και δημιουργία λεπιών με λευκό ή ασημί χρώμα. Η υποκείμενη περιοχή είναι ευαίσθητη, κόκκινη και πιθανώς αιμορραγεί.
          Το γονίδιο, που ευθύνεται για την εμφάνιση της Ψωρίασης δεν έχει ταυτοποιηθεί ακριβώς αλλά η νόσος μοιράζεται κοινά στοιχεία με άλλα αυτοάνοσα και φλεγμονώδη νοσήματα. Συχνά η Ψωρίαση συνυπάρχει με αρθρίτιδα, φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη, ή σκλήρυνση κατά πλάκας. Η Ψωρίαση πρωτοεμφανίζεται συνήθως μεταξύ 15 και 35 ετών, αλλά απαντά σε κάθε ηλικία-ακόμη και σε νεογέννητα. Συνήθως οι βλάβες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, στους αγκώνες και στα γόνατα, ενώ συχνά προσβάλλονται τα νύχια, οι παλάμες, τα πέλματα τα γεννητικά όργανα, οι πτυχές του σώματος και σπανιότερα το πρόσωπο. Ένας στους τρεις ασθενείς έχει οικογενειακό ιστορικό Ψωρίασης. Είναι χαρακτηριστικό πως αν και οι δυο γονείς πάσχουν τότε οι πιθανότητες να νοσούν και τα παιδιά τους είναι 50%.
          Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι Ψωρίασης ανάλογα με την εντόπιση των βλαβών και τη μορφολογία τους με συνηθέστερη την Ψωρίαση κατά πλάκας (80%).
Διακρίνουμε επίσης τη σταγονοειδή Ψωρίαση, τη φλυκταινώδη και την ερυθροδερμική μορφή, ενώ ανάλογα με την εντόπιση των βλαβών διακρίνουμε την Ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής , των πτυχών του δέρματος (ανάστροφη), των παλαμών των πελμάτων και των ονύχων.
          Η διάγνωση της Ψωρίασης συνήθως γίνεται εύκολα από την κλινική εξέταση, σπάνια ο δερματολόγος προβαίνει σε ιστολογική εξέταση- λήψη βιοψίας (ιστοτεμαχίου) και προκειμένου να αποκλειστούν άλλες παρόμοιες ασθένειες του δέρματος, όπως:
Φαρμακευτικό εξάνθημα, Τ δερματικό λέμφωμα, δερματίτιδα-έκζεμα, εξωμαστική νόσος Paget.
          Σε ότι αφορά στη θεραπεία  προς το παρόν δε μπορούμε να μιλάμε για ίαση αλλά για περιόδους ύφεσης το νοσήματος. Οι διαθέσιμες θεραπείες σήμερα διακρίνονται στις τοπικές, τις συστηματικές, τις βιολογικές και τη φωτοθεραπεία.
          Η τοπική αγωγή είναι συνήθως μια κρέμα ή μια αλοιφή και χρησιμοποιείται μόνο για εξωτερική χρήση απευθείας στις βλάβες. Αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής και περιλαμβάνει τα κορτικοστεροειδή, τα ανάλογα της βιταμίνης D, την ανθραλίνη, την πίσσα, το σαλικυλικό οξύ, την ταζαροτένη αλλά και τους αναστολείς της καλσινευρίνης.
Όταν η τοπική αγωγή αποτύχει  ή όταν η Ψωρίαση είναι σοβαρότερης μορφής τότε χρησιμοποιείται η συστηματική αγωγή- το φάρμακο εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος κι έτσι φθάνει και στα κύτταρα του δέρματος. Συνήθως χρησιμοποιούνται η μεθοτρεξάτη, τα ρετινοειδή και η κυκλοσπορίνη. Επιπρόσθετα χρησιμοποιείται το ηλιακό φως –η υπεριώδης ακτινοβολία. 
          Η φωτοθεραπεία χρησιμοποιείται ευρέως για την αντιμετώπιση του προβλήματος, είτε με τη μορφή υπεριώδους ακτινοβολίας UVB στενού φάσματος είτε με τη μορφή φωτοχημειοθεραπείας-PUVA.
          Οι βιολογικές θεραπείες είναι νεότερες και ονομάζονται έτσι από τους βιολογικούς παράγοντες, που χρησιμοποιούνται  για τον έλεγχο των αυτοανόσων καταστάσεων. Οι παράγοντες αυτοί είναι συνήθως μονοκλωνικά αντισώματα ή πρωτεΐνες σύντηξης. Οι θεραπευτικές επιλογές  είναι πολλές αλλά και οι πληροφορίες, που έχουμε μέχρι σήμερα για την Ψωρίαση καθώς επίσης και για το ρόλο του ανοσοποιητικού συστήματος στην παθογένεια της νόσου προοιωνίζουν την οριστική αντιμετώπισή του.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΨΩΡΙΑΣΗΣ
         
          Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της ψωρίασης μπορεί να έχουν ως βασικό συστατικό κάποιο μεταλλικό άλας ή κάποια πρώτη ύλη από το φυτικό ή ζωικό βασίλειο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ομοιοπαθητικών φαρμάκων, που ανήκουν στην πρώτη κατηγορία είναι:
-Arsenicum album, Arsenicum iodatum, Arsenicum sulfuricum, Baryta sulfurica, Calcarea carbonica, Calcarea sulfurica, Graphites, Kali bichromicum, Kali phosphoricum, Kali sulfuricum, Natrium sulfuricum, Kreosotum, Manganum, Phosphorus, Petroleum, e.t.c
Ενώ κάποια από τα φάρμακα, που ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία είναι:
-Lycopodium, Pulsatilla, Sarsaparilla, Tuberculinum,  Bacillinum, e.t.c
Το μεγάλο πλεονέκτημα των ομοιοπαθητικών φαρμάκων, είναι ότι από τη μια έχουν ως στόχο την άνοδο του επιπέδου υγείας του ασθενούς και από την άλλη στερούνται τοξικότητας-επικινδυνότητας για τον ασθενή.
Πιο αναλυτικά:
-Arsenicum album:
Κύριο χαρακτηριστικό είναι το εξαιρετικά ξηρό και άγριο δέρμα, που απολεπίζεται. Η όλη κατάσταση συνοδεύεται από έντονο, καυστικό άλγος, ενώ παρατηρείται εναλλαγή των ψωριασικών εξάρσεων με άλλες παθολογικές καταστάσεις.
-Arsenicun iodatum:
Σημειώνεται έντονη απολέπιση. Τα λέπια είναι χοντρά και κατά την αποκόλλησή τους αφήνουν μια εξιδρωματική επιφάνεια.
-Borax:
Εντοπίζεται στα χέρια και το πρόσωπο. Η απολέπιση είναι πολύ λεπτή και οι βλάβες αιμορραγούν πολύ εύκολα.
-Calcarea sulfurica:
Οι ψωριασικές πλάκες εντοπίζονται πιο συχνά στο τριχωτό της κεφαλής, στα άνω και κάτω άκρα και στη ράχη, ενώ πολύ σημαντική είναι η διαπύηση των βλαβών.
-Graphites:
Κύριο χαρακτηριστικό είναι οι ρωγμές, που φέρουν οι ψωριασικές βλάβες, οι οποίες μπορεί να αιμορραγούν αλλά και να επιμολύνονται. Παρατηρείται κολλώδες έκκριμα στην περιοχή.
-Iris versicolor:
Οι δερματικές βλάβες έχουν ακανόνιστο σχήμα και γυαλιστερά λέπια. Συνήθως συνυπάρχει γαστρίτιδα. Το πρόβλημα επιδεινώνεται το καλοκαίρι.
-Clematis erecta:
Το φάρμακο αυτό ενδείκνυται σε περιπτώσεις έντονης απολέπισης, που συνοδεύεται από έντονο κνησμό. Θέσεις εντόπισης των βλαβών αποτελούν το πρόσωπο, τα χέρια και το τριχωτό της κεφαλής ιδιαίτερα στην περιοχή του ινίου.
-Lycopodium:
Το δέρμα είναι πεπαχυσμένο, ξηρό και σκληρό. Οι προσβεβλημένοι ασθενείς συνήθως είναι πρόωρα γηρασμένοι, στους οποίους ο φόβος η ανησυχία, το άγχος καθώς και η απώλεια σωματικών υγρών επιβαρύνουν την κατάσταση.
-Mercury solubilis:
Χαρακτηριστική είναι η υπερβολική εφίδρωση, η οποία όμως δε συνοδεύεται από ανακούφιση και βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Το δέρμα είναι συνεχώς υγρό, ενώ γύρω από τις βλάβες παρατηρούνται πληγές διαπυημένες συνήθως.
-Mezereum:
Συχνές εντοπίσεις ψωριασικών βλαβών αποτελούν το τριχωτό της κεφαλής και τα άκρα. Οι βλάβες συνοδεύονται από έντονο κνησμό, που χειροτερεύει με το ζεστό νερό και που μετατοπίζεται κατά τον ξεσμό. Τα λέπια είναι παχιά ενώ κάτω από αυτά, ανευρίσκεται πυώδης συλλογή.
-Nitric acid:
Ξηροδερμία και διαβρώσεις γύρω από φυσιολογικά στόμια του ανθρωπίνου σώματος χαρακτηρίζουν τις περιπτώσεις αυτές. Συχνά παρατηρείται διαπύηση, έντονος πόνος κατά το άγγιγμα ή ακόμη και κνησμός, που χειροτερεύει με το γδύσιμο.
-Petroleum:
Συνιστάται σε περιπτώσεις αρκετά σοβαρές, όπου ο ασθενής εμφανίζει ρωγμωειδείς βλάβες γύρω από φυσιολογικά στόμια του ανθρωπίνου σώματος, στις θηλές των μαστών, στα ακροδάχτυλα.
Υπάρχει έντονος κνησμός.
-Sulfur:
Το δέρμα είναι πεπαχυσμένο, σκληρό, μοιάζει βρώμικο και απολεπίζεται. Ψωριασικές βλάβες μπορούν να εμφανιστούν  οπουδήποτε στο σώμα και παρουσιάζουν έντονη φαγούρα.
-Psorinum:
Το ψωριασικό εξάνθημα εξαφανίζεται εντελώς τους καλοκαιρινούς μήνες και επανεμφανίζεται το χειμώνα. Το δέρμα είναι λιπαρό, βρώμικο και άγριο. Χαρακτηριστικές θέσεις εντόπισης είναι ο αυχένας, το τριχωτό της κεφαλής, οι πτυχές.

ΟΡΘΟΜΟΡΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

          Η παχυσαρκία & το μεταβολικό σύνδρομο είναι συχνότερα στους ασθενείς με ψωρίαση & ψωριασική αρθρίτιδα. Έρευνες έδειξαν ότι στα υπέρβαρα άτομα η ψωρίαση συχνά συνοδεύεται από λιπιδικές διαταραχές και αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος. Τα άτομα, που υποφέρουν από ψωρίαση καλό θα είναι να ακολουθούν ισορροπημένη διατροφή που περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες φρούτων και λαχανικών καθώς και τροφές πλούσιες σε βασικά λιπαρά οξέα.
Θα πρέπει να αυξήσουν την κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε Ω-3. Τρόφιμα πλούσια σε Ω-3, είναι τα λιπαρά ψάρια όπως ο σολομός, ο τόνος, οι σαρδέλες,  αλλά σαφώς και τα υπόλοιπα ψάρια, απλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με τα προαναφερθέντα.
Υπάρχουν συμπληρώματα διατροφής, τα οποία είναι απαραίτητα και προστατευτικά στη θεραπεία της ψωρίασης όπως : η πόσιμη Aloe Vera και τα Ω-3 λιπαρά οξέα με υψηλή περιεκτικότητα σε EPA και DHA.
Ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί προϊόντα για την καθημερινή υγιεινή του όπως αφρόλουτρο και ενυδατική κρέμα , που περιέχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε αλόη και εκχυλίσματα βοτάνων όπως : καλέντουλα, χαμομήλι, φασκόμηλο αλλά και κηρύθρα από μέλισσες. Ιδιαίτερα αποτελεσματική είναι η κρέμα που περιέχει ενεργό σύμπλεγμα Β12 το οποίο αποτελείται από : Aloe vera, εκχύλισμα Οξύακανθου (ή κράταιγος ή μουμουτζελιά), έλαιο οινοθήρας (νυχτολούλουδο).
Για καθημερινή χρήση προτείνεται σπρέι για άμεση και πολύπλευρη περιποίηση του δέρματος που περιέχει 83% Αλόη Βέρα και ένα μοναδικό συνδυασμό από 12 εκχυλίσματα φυτών, όπως θυμάρι, χαμομήλι, πικραλίδα, ευκάλυπτος, φασκομηλιά, τζίντζερ, βόραγος, πασιφλόρα, Αχιλλέα, καθώς και πρόπολη και καλέντουλα. 
Τα παραπάνω προϊόντα με τα πολύτιμα συστατικά τους βοηθούν στην καταπολέμηση δερματικών παθήσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί η χρήση κορτιζόνης.
Το σελήνιο, ο ψευδάργυρος, και ο χαλκός προσφέρουν σημαντικά στη θεραπεία της ψωρίασης.

Σημείωση: Oι πληροφορίες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι μόνο προς πληροφόρηση των ασθενών για τη φύση των φαρμάκων. Δεν συνιστάται να παίρνετε ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς την συμβουλή του ομοιοπαθητικού σας ιατρού. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος αλληλεπίδρασης με οποιοδήποτε συμβατικό φάρμακο, απλά μερικές φορές κάποια απο τα συμβατικά φάρμακα (αντιβιοτικά, κορτιζόνη) μπορούν να αναστείλουν την ομοιοπαθητική θεραπεία. Η παρασκευή και η κυκλοφορία τους είναι επίσημα κατοχυρωμένες απο την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία (κοινοτική οδηγία ΟΔ/92/73/ΕΟΚ της 22/09/1992 και την εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας απο 1/1/1994 που ακολούθησε). Η θεραπεία γίνεται πάντα με την συμμετοχή του ομοιοπαθητικού ιατρού ο οποίος, θα προτείνει την δοσολογία και το πλέον κατάλληλο ομοιοπαθητικό φάρμακο.

Τα ορθομοριακά διατροφικά συμπληρώματα χρειάζονται χρόνο για να φέρουν αποτελέσματα. Έτσι, ενδείκνυται να χρησιμοποιούνται για περισσότερο από έξι μήνες για να δράσουν προληπτικά και θεραπευτικά.